Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

uzanır yol
kararsız durduğu dengede yorgundur el yazısı
gülümseyen sıcak yazlarda
salınan iç çekişlerde uyur çocuklar

kaynaşırız
günlerce süren kaygıların içinde hırpalanışlar
ilkyaza yakınlaşma kımıldanışları dönüştürücü yel
geceleri birbirine bağlayan yığınsal umut
korku duvarlarına tırmanış
ovaları can suyu yürüyüşleri inatla

budala bir gün, iklim +36


bunaltı durumu
alınlarda yağmursuz umutlar

nağmeydi akşamda
sınırları aşan
tüm renklerin tonlarını eriterek


yol boyunca kızıl ışıklı cıvıltılarla ve sonra

eksiltili dizelerle boğuşuyorum
grikızıl imgeler salıyorum yarınlarına
sıcacık nefesin şimdi
ruhumda daha da hırçın inleyen aura

durduk yere alaca şafağında şubatın
siftaha sayıldı canlarımız


göreceğimiz gelmişti -ki- yıkıntılara batırıldık
ısırganlara belendi umutlarımız

adlarımızdan daha kısayken boyumuz
kara derili gece yırtılıyor
kimdi geriye dönüp bakarak yaşadığını sanan
camlara gölgesini asan kimdi belirsiz

Bu benim şaşkınlığım
Sabahın köründe kalkıp ötelere baka dururken
Kaçırıveriyorum avucumdan denizi.


Göğe diklenen sis dağları

sesini arıyorsam
yerçekimini kırdığım içindir

geceyi bekleyeceğim
bambaşka bir dolunay gülümserse gökten
o sensindir.

Yokuştur sonuna çeker her şeyi zaman
Ve biz inatla sevdalar diriltiriz baharlardan
Sol yanımızı boş bırakamayışımız
Bu sancıdan.

Düşleniyoruz