Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

İnce hastalık saklamak yersiz
Oturduğumuz yerden toplayamayız bulutları
Duvardaki kirlilik can sıksa da
Bir şey gelmez elimizden artık, bileklerimiz fersiz

Hadi şimdi başka günlere yürüyelim

Kristallerin uçuştuğu günlerin birinde
Titrek bakışlı o kadına fena vurulmuştum.

Senin adım atışınla ışır bağ evlerinin avlu kapıları
Dallardan damla damla sızan çam balları uzayarak incelen yol çizgileri
Bayırlar günebakan tarlaları gelincik dalgaları,köylü kentli senin gelişinle şenlenir

Bir çift kiraz tak kulağına,saçlarının arasından görünsün o kırmızılar
Vuslatı taşıyacak yolları ellerinle aç, ebemkuşakları çiz gökyüzüne

Bu şehir bu sabah öldü
Bilemediler,ince hastalık deyip
Üstünü örttüler
Yıkamadılar
Tuz ve su ziyan olmaktan kurtuldu

öykülere dikey giren kopuşların
retoriklerinde
yaralıdır bakışlar


göğsü gürültülü gecelerin dilsiziliğinde

Daha yolun sonu değil.
Değil de...
Ama bu gurbetler,bu yağmurlar yok mu?
Gerilere bakmak ,koyuyor bana.
Fena ölüyorum bu geçit vermez dağlar aramıza girdiğinden beri..
Gelsen,diyorum hiç beklenmedik bir anda

Güdük bir zamanda içe işleyen sesine
yürüdüm .
Tıksoluk,aşınmış eşiklerde
Ortalığı birbirine katarak
Doğallaştı içimdeki gedikler
Dönüşsüz buselerin kırılgan duruyordu aynalarda

hoş gör bazı korsanlıklarımı
yok sokaklardan geçip kapına dayanmalarımı

kırıp dökmeden uslandır kalbimi

ben henüz kaç yaşındayım ki

Tek senin adımlarının izi kaldı içimdeki basamaklarda.
Tek senin albenin yenik düşürürdü beni.

Bir daha gel
Bir daha sına.

Delik deşik sayfalardan birinin kenarındaydım
Söndürülmüş sigara kokularıyla doluydu yüzüm
En güzel ağlanabilecek başka yerim yoktu


Günlerden yirmiikitemmuzikibinonyediydi,vurulup