Ellerin saçlarımda değil ya,
Canım sızlıyor.
En derinde bir yer acıyor.
Benim evim sen,
Senin evin bana yasak.
İçimde kuytu köşede bir çocuk ağlıyor.
Şimdilik gidiyorum sevgilim.
Çiçekler ektim gönlünün en derinine.
İyi bak onlara geleceğim
Çocuklar saldım bahçelerine.
Besle büyüt onları diye.
Beni beklerken düşler kur sevgilim.
Kalp sancım,
Sol yanım;
Şimdi sende onlar gibisin..
Kulağım telefonda senin sesini ararken,
Başkasının sesi sessiz şimdi..
Gözlerim sensizliğinde bile sana bakarken,
Başımı kaldırıp gökyüzüne baktım sonra..
Sesimi uçurtmalara bağladım.
Rengarenk konuştum sonra.
En güzel cümlelerimi sana kurdum.
Sana baktım, aşk soludum...
Sonra farkettim ki nefesim senin,
Öldürürlerse bir gün seni,
Bana gel.
Ben alışkınım ölmeye.
Öğretirim sana da.
Sırtımda sayısız bıçakla bir kaç dağ aştım.
Yüzümde maskeyle yaşıyormuş gibi yaptım.
Hikayem karışık benim.
Çözemem dersen anlarım.
Usulca git.
Hikayem biraz kara.
Dinlerim dersen buyur.
Çay koyayım otur.
Beni sevmediğin gerçeği,
Güneşsiz bir sabah ,
Aldığım en büyük hayat dersi...
Sen denince çok şey ,
Söylenmemesi gereken onca gerçek,
Yutkunduğum bir sürü yalan...
Biliyorum susacağız.
Günün birinde kapanacak penceremiz.
Aynı şehirde olmayacağız belki de.
Yürüdüğümüz karanlıklar farklı olacak.
Farklı bir sokak lambasına dalacak gözümüz.
Oysa ben sensiz yaşayamam.
Aşk nedir diye sorsalar,
Saçma sapan şeyler anlatırdım senden önce.
Bilmezdim ki silüetsiz birşeymiş.
Aynı evrenin içinde tek bir kalp bağıymış.
Tek bir gün göz göze gelmeden,
Adını bile bilmeden sevebilirmişsin, bilmezdim.
Bırak gideyim.
O kara uçurtmaya bağla beni sevmeme nedenini.
Tellere takılırsa birgün ,
Sevinir belki biri gizlice.
Ellerini boğazımdaki düğüme sar.
Daha da kesilsin nefesim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!