Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Hikayem karışık benim.
Çözemem dersen anlarım.
Usulca git.
Hikayem biraz kara.
Dinlerim dersen buyur.
Çay koyayım otur.
Çocuklara pembe değer.
Bana sürmüşler kurumu.
Düşün ki sobaya düşürmüşler.
Kapkara elleriyle, orama burama üşüşmüşler.
Çocukların uçurtması olur.
Beni bağlamışlar balona.
Bozuk sarı bir televizyon.
Burdan gör dünyayı demişler.
Bayramda yer fıstıklı baklava,
En adisinden kolonya.
Öpersem ellerini mutsuzluğu koymuşla ...
