Kader bize ağlarını ördü mü?
Duygusal bağlarımız çözüldü mü?
Tamamlayanımdın, Tamlayanımdın,
Sen benim kalbimin yarısıydın.
İnatlaştık, kötüleştik, sertleştik, bireyselleştik.
Her birimiz farklı yönlere aktı, ötekileştik.
Hep,
Yüreğim titreyerek sevdim seni,
Olumsuz,
Bir şeyler olacak korkusuyla,
Yaprak yaprak titredim,
Yıllarca...
Annem ve kardeşlerim,
Çocukluğumun,
En yakın tanıkları...
Büyüdüğümü,
Nelere göğüs gerdiğimi,
Bilirler...
Her mısrasına,
Özlemimi gizlediğim,
Bir şiirim...
Ve her notasına,
Sevgimi yazdığım,
Şarkımsın.
Var mı ki,
Yarının garantisi?
Bu kadar çaresiz iken ademoğlu...
Ölümün karşısında şaşkın insanoğlu
Bir kaç ay oldu ,
Hayri bırakıp gitti.
Ellerim,
Uzanmak, sarmak istiyor belini.
Tamamlamak istiyorum,
Bedeninle bedenimi..
Güzel gözlerini, yumuk ellerini,
Çıkartamıyorum aklımdan…
Gün batarken,
Takıyorum yalnızlığı,
Peşime….
Karanlıklar eşliğinde,
Sabahı zor ediyorum.
Gece ölü,
Demişsin ya!
“Zamanı küstürdüm,
Yüzüme bakmıyor aynalar”
Zaman kahpe,
Aynalar riyakar…
Anılar var bizimle,
Her düşüşte,
Yeniden toparlanıyorum.
Kalkıyorum tutunmak için.
Önce geçmişini,
Sonra geleceğini unutuyorsun.
Bazı şeyler,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!