Şimdi,
Bir sürü tanıdık,
Mahallenin boşta gezerleri,
eş, dost kapı önüne toplanmışlar,
Dedikodunun tadını çıkarıyorlardır. Akşam akşam,
Ayaküstü,
Ak dedin...
Kara dedin...
Sevdim....
Seni çok sevdim.
Beni, perişan eyledin.
Onu dedim, bunu dedim
İnsanı değerli kılan,
Değerlerimiz…
Alçakgönüllü olması,
Kibirini yontup atması,
Saygılı bir şekilde dinlemesi
Ve hitap etmesi…
Ağır bir yükten kurtulmuş gibiyim.
Tüy gibi hafifledim....
İçimde bir rahatlama,
Bir değişim olmalı,
Bir kaynaşma olmalı.
İçimde,
İnsanlar değişiyor,
İnsanlar değiştiriyor...
Çevre değiştiriyor,
Döndüğünde,
Beni de,
Bende bulamayabilirsin.
Göksu Nehri’nin deltasını
Göremedim göremedim
Siyah saçın yedi örük
Öremedim öremedim
Ak gerdanın, siyah benin
Öpemedim öpemedim
Hemen hemen her gün,
Yürüdüğüm yollar
Nasıl başka gelir bir insana?
Her gün yattığım yatak
Nasıl soğuk gelir bedenime?
Sensizlikten el gibi,
Gençtin, güzeldin,
İncecik bir fidan gibi...
Uçtun bulutlar üstüne,
Melekler gibi...
Rüyalarda gezindin,
Periler gibi..
Sevmek bazen dokunmaktır.
Çiçeğe, böceğe, ağaca, fidana,
Ota, toprağa, çimene...
Sohbet etmezler,
Seninle konuştuklarını,
Sen onlarla konuşunca anlarsın.
Kalabalıkları sevemiyorum artık.
Korkuyorum,
İçime sıkıntılar geliyor.
İnsanlardan uzak olmak,
İçsel rahatlık veriyor bana.
Sesler,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!