Ne çok isterdim,
Bir ağacın dizinin dinine oturup
Çayımı yudumlaya yudumlaya
Sessizlik dünyasının
İçinde kaybolmayı…..
Etrafımda olan bitenleri
Gün bitiyor,
Gök mavi karanlığa dönüyor.
Kızarıyor, kararıyor her yer...
Bütün yıldızlar toplanıp,
Örtüyorlar üstümü...
Çepeçevre sarıyorlar etrafımı,
Bir yaz ortasıydı gidişim
Bir elimde salkım saçak anılarımı
Diğer elime
Süklüm püklüm
İhanetini alarak
Sessiz sedasız bir vedaydı
İçimdeki,
Biteviyesiz sevi özlemlerim,
Çiçeğe durdu.
En nazlı sevi düşlerim,
Rengarenk,
Katmer katmer...
Ölüm,
Hemen bitiverenler içindir.
Tam yolun sonuna vardığımızda,
Yol yeniden başlıyor.
Biten biziz....
Bitmemek için,
Terkedilmişlik hissi,
Ölümden beterdi ,
Ve o his,
Bendeki beni benden aldı, gitti.
Öyle ki sarstı bedenimi.
Tarifsiz şiddette,
Bir akşam üzeri,
Muhteşem gülüşünü sundun,
Altın bir kadeh içinde.
Kumral kaşların altında,
Çam balı renginde,
Akan bir ırmaktı gözlerin...
Yakın çevrelerinde,
Genç ölümü yaşamamış,
İnsanlar...
Veyahut,
Yakın çevrelerinde,
Yoksulluk, yoksunluk,
İki kişilik yalnızlığı,
Bölüşmek,
Bir başına yalnızlığı taşımaktan,
Daha ağır gelir insana....
Ruh sağlığımızı,
Onulmaz bir biçimde,
Elinin sıcaklığını,
Avuçlarımda yitirdim,
Bir kış mevsiminde....
Ve bir sabah,
Duygularımı bombardıman eden,
Bir panikle irkildim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!