Naime Özeren Şiirleri - Şair Naime Özeren

SAHİPSİZ BAHÇELERDEN ÇİÇEKLER DERDİ GÖNÜL

…

Sahipsiz bahçelerden çiçekler derdi gönül
Toplayıp yıldızları yoluna serdi gönül

KÖYÜN YOLLARI TAŞLI

Köyün yolları taşlı
Geliyor kalem kaşlı
Ne edalı salınır
Yemenisi nakışlı

Saatin sarkacı salınıp
Vakit gece yarısını geçince
Gümüşlenir iğde yaprakları
Yıldız tozları dökülür vadiye
Emzirir sesimdeki hüznü gece…

KÖZ EYLEDİN

Beni benden aldı aşkın
Bakma bana öyle şaşkın
İçimdeki volkan taşkın
Yıktın yaktın köz eyledin…

KÜL GİBİ

Yüreğim fırtınada çırpınan bir yavru martı
Ey düş yangınlarımı harlayan rüzgâr
Bırak beni, var gir sevgiliye
Es daha da deli deli

KÜLLERİMDEN TANI BENİ

Avcumda kader çizgime
Adın yazılmış bir kere
Göz izlerin var yüzümde
İzlerinden tanı beni…

KUMSALA YAZILAN İSİMLER GİBİ

Kumsala yazılan isimler gibi
Anılar silinir günün birinde
Ama ben ismini yazdım kalbime

Bu gün
Telleri kırık bir kemanda arşeyim
Bu sevda şarkısını nasıl seslendireyim
Belki de tüm asi tümcelerin yüklemiyim

KURTULUŞ MEŞALESİ / 19 MAYIS

Birinci Dünya Savaşında
Aç kurtlar gibi saldıran onca ulustan
Ağır yaralar almıştı, dinmiyordu kan
Düşman çizmeleriyle kirleniyordu Aziz Vatan

KÜSKÜNÜM BEN DAĞLARA

Küskünüm ben dağlara, yâre geçit vermiyor
Gönül ferman dinlemez, teselli kâr etmiyor
Sevgimi anlatmaya kelimeler yetmiyor
Gönül ferman dinlemez, teselli kâr etmiyor…