Naime Özeren Şiirleri - Şair Naime Özeren

ÖMÜR DEDİĞİMİZ SANKİ KAÇ BAHAR?

Nehirler çağlayıp denize akar
Ne ben nehir oldum ne denizim var
Ayrılık rüzgârı yürekler yakar
Söyle ey sevgili , ömür kaç bahar?

O SENDİN GİZLİCE KALBİMİ ÇALAN

O sendin gizlice kalbimi çalan
Gündüzler yalansa geceler şahit,
O güzel anılar geriye kalan,
Ne olur son defa bak da öyle git...

ÖTANAZİ

Bir duruşma düşünün
Davacısı, yargıcı, avukatı, tanığı tek
Söz hakkı yok sanığa
Ölenedek…

RASTLAYAMADIM

Su gibi aktı da geçti seneler
Saçlarda beyazlar, yüzde çizgiler
Bir serap misali yaşandı dünler
Yazık! Bir vahaya rastlayamadım…

RÜYA GİBİ GEÇTİ YILLAR

Rüya gibi geçti yıllar
Kıymetini bilemedik
Sonra esti sert bir rüzgâr
Nedenini bulamadık…

RÜZGÂRLAR ADINI FISILDAR ŞİMDİ

Rüzgârlar adını fısıldar şimdi
Sevdiğim çok eski bir şarkı gibi
Sızlıyor kalbimin en kuytu yeri
Aşk sanki yarım bir hikâye gibi...

Şu çapkın rüzgâr var ya
İnan ki zırdeli
Utanmadan kaldırıyor
Dağın eteklerini
Yağmurunsa derdi başka

SAÇINI RÜZGARDA SAVURAN DİLBER

Saçını rüzgârda savuran dilber
Nedense bir telin benden esirger
Sorgusuz sualsiz akar mevsimler
Eylenme gurbette, dardayım tez gel…

Duvar dibindeki
Kırmızı karanfile düşünce sesim
Sessiz bir çığlık olup parçalandı
Duymadın…

SAKIZ AĞACI

Sende kaldı masum çocuk gülüşlerim
Tomurcuk umutlarım, turkuaz hayallerim
En güzel ebruli düşlerim
Sende kaldı mimoza kokulu baharlar