Naime Özeren Şiirleri - Şair Naime Özeren

NEDENSİZCE

Gün batımına doğru uçan kuş
Apansız yitiverir ufukta
Suya düşen taş gibi…
Sen düşersin aklıma

NE VARDI SANKİ

Çiseden nem kapıp kırılıp birden
Darılıp küsecek ne vardı sanki
Canımın yongası bitanemsin sen
*Yüreğim nasıl da üşüyor bilsen

NEYLEYİM? Mustafa Çalık Hocama Teşekkürlerimle...

Sensizliği demliyorum her gece,
Yudum yudum içiyorum neyleyim
Yüreğime yazılmışsın bir kere
Dilimden düşmüyor adın neyleyim…

BİR GECE YÜREKTEN ÇAĞIRSAN BENİ

Bir gece yürekten çağırsan beni,
Ne yağmur dinlerim, ne kar, ne tipi,
Aşarım dağları ve denizleri
Düşerim yollara bir Mecnun gibi

O Bir Düştü Yok Dediler

Seni sordum esen yele
Gülistanda gonca güle
Sevda şakıyan bülbüle
O bir düştü yok dediler…

Gece gündüz ak sütümle besledim
Köyde kentte gök beşiğe beledim
Darda zorda adını heceledim
Sütüm sana helal olsun can oğul…

Başak sarısıydı her bir saç telin

Bir kuşun süzülüp uçuşu gibi
Sanki suyun taşı yutuşu gibi
Bir yıldızın gökten kopuşu gibi
Usulca kayıp da gitmek oldu mu?

Gülü dikeniyle sevmezmiş gibi

“Bu kadar yürekten çağırma beni…”
Sahi…
Tatlı bir şarkıydı o değil mi
Olsun… Ne fark eder

Eski bir kentim ben
Unutulmuş bir deniz ülkesinde
Yıldızlarım kutsanmıştır
Bir ışık seli akar denizlerime

Ömrümce hep senli hayaller kurdum
Sevdalı kuşlara halini sordum
Karakış ayazda yandım kavruldum
Aşkınla yoğruldum, yeniden doğdum…
**
Sen kara sevdamsın ve alınyazım