Akil insanlara, doğruyu sordum,
Sen cahilsin aklın ermez dediler.
Kalbimin sesiyle diyalog kurdum,
Er olan ipleri, germez dediler.
Mevlâ’dan istedim mertçe affımı.
Kim bilmiş ceddini, asıl soyunu,
Yaymış mı yan yana, kurtla koyunu,
Hayatın kendisi gölge oyunu,
Ona da aldanma hile diyorlar.
Ulema zenginde, derviş fakir mi?
Sefer sefer yolculuğum,
Et ve kemik,kana düştü.
Bir tecelli; adı doğum,
Dünya denen hana düştü.
Emekleyip yürümüşüm,
Ne kadar istismar edilse bile,
Zahmete rahmettir çekilen çile,
“Mübarek” diyoruz, nasırlı ele,
-Minnetsiz yaşasın, düşmesin derde,
-Bizce çok kutsaldır, emekte, terde.
İstemem senden gayri, ne can, ne dost, ne yâr,
İstek küpü dünyalık, olanlardan eyleme.
Huzurum sende daim, seninleyim bahtiyar,
Aşk dururken seraba, dalanlardan eyleme.
En nihayet beşerim, unutur yanılırım,
Say-ü gayret ile gönül rengini,
Bulamazsan dostum, safi gurursun.
İfrat ve tefritten kurtar kendini,
Orta yol izlersen, dimdik durursun.
ALAK/ANI kes şöhretle şanla,
Esma boyutuyla bilinen güzel,
Asar boyutuyla görünen sensin.
Varlığın mekânsız, işlerin tez-el,
Türlü rayihalar sürünen sensin.
Emrin “yaz” demekte sırrı kaleme,
Cemiyette türlü düzen
Sensiz,bensiz olsa gerek.
İnsanlığı biraz sezen,
Sensiz,bensiz olsa gerek.
Sözü özden dinle âhi,
Raylar paralel değil, açılıp kapanıyor,
Düğün yok bayram yok, başıbozuk şenlik var.
Yetkisiz yetkilerle, insanlar atanıyor,
Bağları kopuk kopuk, inadına benlik var.
Buradaki her birey, kesin zanlı sayılır,
Yiğidi nâmert,şer gücü cömert
En kirli servet,şer meydanında.
Kaygandır zemin,kaypaktır Emin
Yalandır yemin,şer meydanında.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!