Benler nasır tuttu ben diye diye,
Aklım kabuğundan çıkmadı daha.
Ezilesi başım taş yiye yiye,
Benlik kavgasından bıkmadı daha.
İnat süvarimiz atından inmez.
Doğru zaviyeden, doğru hedefe,
Bakarak gerçeği görebildik mi?
Gereken önemi verip sedefe,
İnciler toplayıp derebildik mi?
Keyfi davranışla, fevri hüccetle,
“Yaş otuz beş, yolun yarısı eder”
Böyle yazmış, Cahit Sıtkı Tarancı.
Ya da yetmiş yılı, etseydi heder,
Anlardı neler dost, neler yalancı,
Düşmanca gördüğü, aynalar ne der?
Zalimin her anı, bayram olmaz ya,
Gün olup canından bezmeyen var mı?
Olmayacak şeyi, akıl almaz ya,
Hayal deryasında gezmeyen var mı?
Gönlünce kurtları, sürüye katıp,
Savcı,hâkim,sanık,şâhit olmadan,
Peşin hükmün,bir yanında zulüm var.
Halk içinde Hakça şûrâ kurmayan,
Adaletin divanında zulüm var.
Kime fayda verir yargısız infaz?
Deli gönül insâf eyle,
Bu halk beni neylesin ki.
Eğri otur, doğru söyle,
Bu halk beni neylesin ki.
Gel deseler varmayınca,
Bir meclise vardım,imdât istedim,
El açıp Allah’a yalvar, dediler.
Yalvardım,yakardım,umut kesmedim,
Düşene tutacak dal var, dediler.
Hakikatte er’sen,kul’san Mevlâ’ya,
O üç harfli tek heceyi,
Sırrındaki bilmeceyi,
Ömürdeki tek geceyi,
Bir taraftan gördüm amma,
Diğer yandan göremedim.
Kimin neyi yoksa tasası ondan,
Bu yüzden herkesin kederi vardır.
Yeni istek başlar geldiği sondan?
Arzunun sayısız neferi vardır.
Belki biraz zayıf, belki şiddetli,
Nefisten istek gelse, şeytan’a fırsat doğar,
Ellere sır verilse, pişmanlık heyhat doğar.
Yanlış hesap yapana, muhannet, mihnet doğar.
Bir gün düşer kapana, sefalet zillet doğar.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!