Seneler önce kopmuştu bağımız
Düşündümde ne yol kalmış nede iz
Nerede hani o gençlik çağımız
Zaten en başından kaybetmişiz biz.
gönülsüz yazdığım şiirin tutkusu yok
bana bir şey vadetmiyor ki okunsun
alışkanlık belki yüzüm eskidikçe
bir anlam veremiyorum kendime gelince
Sen ey kutsal karanlık hangi evredesin
Nerde başlar. nerde bitersin
Karanlıktan mı doğdun, ışıktan mı
Son noktaya ulaştın mı.
dünün ve bu günün pençesinde
bir kopuş başlayacak
kimse birşey düşünmeyecek
gözlerim usulca kayacak
kıpırtılar, davranışlar, görüntüler
anlamını kaybedecek
Betonun üstünde çırpınan bir QR koduyum sanki,
Okunamaz, çözülemez, kayıp bir data paketi.
Elimde akıllı telefon, ekran kırık ve mat,
Ama ruhumun WiFi’ı çekmiyor, kopuk server’dan.
Gözlerim, yirmi dört saat açık bir CCTV kamerası,
Çenemi kapadım sustum bak işte
Bana ne dersen de konuşmam artık
Kuzu gibi oldum bak şu halime
İstersen bağır çağır duymam artık.
aslında günler gece yarısı doğar
biz hala inatla güneşin doğuşundayız
yeni yılda öyle başlar
öyle bir başlar ki
biri gelir, biri gider.
Yaş altmışbeş devirdi
Hayat bize yüz çevirdi
Şimdi kahır mevsimidir
Mezarlıkta yer verildi.
Hem uzaktır, hemde yakın
teşekkür ederim ey makina kardeş
dediğimi bire bir hatasız yaptın
tüm işler omuzunda almadan nefes
bahaneler, bulmaz işi aksatmazsın
ekmeğin, suyun yok maaş istemezsin
Yörem ılgaz elinde
Yüksek dağlar içinde,
Kıymetlidir köyümüz
Yoktur eşi nadide.
Orda yaşayan bilir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!