Mustafa Özke Şiirleri - Şair Mustafa Özke

vurulur ay en sevdalı yanından
yıkılır goncanın bağrına
gece öksüz ölür
kar bir yanar
kar bir donar
çığlık koyulaşır çığ kanar

Güneşin alnında, denizde, ayazda, çorakta
Kanlı emperyalistlerin parmağı var her savaşta
Sorsam söyler mi, Vietnam’da, Filistin’de, Irak’ta
Tecavüz edilen kızların çocukları şimdi hangi yaşta

Bosna’da ne canlar öldürülmüş daha saçları kınalı

ne zaman balığa gitse
anasının köyden nakışla süsleyip
gönderdiği kuştüyü minderini
bisikletinin oturağına koyardı

pedalı çevirirken

hüznü
biraz sonra
toprağa düşecek olmasındandı
kurumuş çınar yaprağının

ya sevdiğinden ayrılacaktı

güz gülün gücünü almış gibi
yapraklar bir bir dökülüyor toprağa
gözyaşları damardan girip
yükleniyor kirpiğe
ne kadar mücadele etse de nefes
bedende kalmıyor heyecan

güle
diyorum
naz
yap
güle
gül

martılar uyuyordu
kaldırımlar uyuyordu
bir ben uyanıktım o gece
bir de yağmur taneleri
adımlarım uyandırdı kaldırımları
martılar hala uyuyordu

Kurumadı kındaki kinin kanı
Çeçenistan, Filistin, Bağdat hani

Bir avuç yürekti, bir avuç çocuk
Sustu sapanla başlayan yolculuk

Herşey Mina'nın ağlaması ile başladı
Önce yatağımdan kalktım
Ağlamasaydı uyanamayacaktım
Sonra saatime baktım
Ağlamasaydı işe geç kalacaktım

üsküdar soğuktu
üşüyordum
eldivenin bende kaldı
gözlerini alıp gittin

biliyor musun