Bir kibrit çöpü kadar,
Değerim yoksa gözünde,
İşte o zaman gözyaşlarım akar,
Ağlarım şu halime.
Belki kalbinde bana bir yer yok,
Merhaba, deli yüreğimin sultanı.
Kır çiçeğim, hayatımın ilkbaharı.
Sensiz yaşamak çok acı.
Artık hiçbir şeyin tadı kalmadı.
Sensiz yaşamaya alışamadım bu hayatı.
Bugün sonbaharın son günü.
Biraz önce bitti romanım.
Doğmayan güneşli günlere,
Dönüyorum soğuk gecelere.
Burada kara kış sert geçer.
Bahar geldi kırlara,
İçimde güller açıyor,
Selam olsun sevdama,
Yârim gün sayıyor.
Gül döktüm yoluna,
Kırlara bahar gelmiş Kızıldağ eteklerinde,
Renk renk kır çiçekleri açmış her yerde,
Baharda kar suları yavaş yavaş eridiğinde,
Kızıl toprak rengini verir akan suya sessizce,
Hırçın atlar gibi coşar suyun delice,
Ne bir geleni gördüm,
Ne bir soran,
Viran olmuş dostlar,
Bu köyler viran.
Boy boy dikenler,
Elbet bitecek bu acı günler.
Yalnız geçen karanlık geceler.
Biliyorum yakındır güneşli günler.
Umudumu hiç kaybetmedim.
Senden gelmese de bir haber.
Sessiz bir geceye sığındım.
Yüreğimde kanayan yara.
Çaresiz halime yanarım.
Yeter ki sen mutlu ol uzaklarda.
Soğuk rüzgâr kurşun gibi.
Sonbaharın izi var,
Rengi var ruhumuzda.
Biraz hüzünlüyüz.
Geride kaldı çılgın yaz.
Artık biz Eylül’üz.
Yeni bir bahar mevsimi,
Umutla beklesem seni.
Kalır mısın yanımda?
Mayıs’ın ilk günleri.
Sürsem saçlarına ellerimi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!