Saçlarına yağmur olup yağsam.
Saatlerce bıkmadan koklasam.
Seni hasretle kucaklasam.
Kollarımın arasına alıp sıkıca sarılsam.
Belki özlemim tamamen biter.
Hüzünlü bir şiir yazıyorum,
Yüreğim konuşmaz tek kelime,
Demir zincire vurulmuş ellerimle,
Satırları dizdim sevdalı yüreğime,
Bir sevda rüzgârı eser içimde,
Kirli aşkların,
Salgın bir hastalık gibi,
Her yana yayıldığı bu dünyada,
Karanlıktan aydınlığa,
Ellerimi uzatıyorum sana.
Kirlenmemiş, masum duygularımla,
Yağmurun suyu ile yıkayın beni.
Rahmet yağar üzerime belki,
Güneş toprağımın üzerine doğar.
Belki baş ucumda bir çiçek açar.
Uzun, yalnız geceler,
Yalnızlık kaderimse çekerim.
Zaten onunla yıllardır beraberim.
Zararı yok, kime sitem edeyim?
Ne o beni, ne de ben onu terk ederim.
Varsın karanlık gecelerim saklasın bedenimi.
Sözcükler aklımızda nasıl şekillenirse.
Hayata o gözle bakarız genellikle.
Güzel duygular beslersek herkes için.
Hayatın anlamı daha güzel olur hepimiz için.
Küçük sorunları büyütür.
Ay yüzün parlayan bir yıldız,
Gül yüzün zambak kadar beyaz,
Ağaçlarda çiçek açarken kiraz,
Her bahar yanımda kal biraz.
Gözlerin parlayan bir yıldız,
Hırçın dalgalar içinde,
Başa baş savaşıyorum.
Serseri bir mayın gibi,
Uzak ufuklara doğru,
Sürüklenip gidiyorum.
Gözlerim yollarda,
Derin derin dalarım.
Bilmem hangi durakta,
Yolun sonuna varırım.
Herkes gider yolcu.
Her zaman baş kaldırdım.
Zulme ve haksızlığa.
Karşı koydum namert,
İnsan kılıklı canavarlara.
Bir zamanlar Köroğlu,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!