Varlığın her zerresinde,
İklimlerin ötesinde ki o suhuletli güzelliğe,
Emin adımlarla gidebilmek bir mefkûreyse o zaman niye?
Gerekçeler gözler önünde,
Düşünmek insan için ilelebet bir hedefte,
Yar…
Hangi akşam
Seni ansam,
Ruhumun hicran damlalarını
Hiç usanmadan
Bir ömür yazsam, sükûta kansan
Sonbaharın
Sararan yapraklarıyla,
Halimin yorgunluğunu hissediyorum
Ne zaman
Sen aklıma gelsen
İçimi titreten
O bakışlarından ne kadar
Bizar olduğumu bilsen hassaten sevineceğim
Zira serzenişteyim
Nasıl mukabele edebilirim
Bilmiyorum artık yüzün güldü mü
Kapattığın kalp gözlerin sürurla buluşup, hasretle beklediği hazza erişti mi
Gizli emellerin, hasretmeye intina ettiğin niyetin, gerekçelerine ilhak olup şevkleşti mi
Senin esaralı yüreğini şehredip, masumluğun ihsanıyla nefeslendirdi mi, zannın bitti mi
Sessiz sokaklar solgun sensiz ne bizarlar
Artık ne bir kuş sesi var ne de şevk ey yar
Dağlayan hasret yüreğimi hüzünle bağlar
Şimdi halime kim yanar, hicran içimde nar
Ne sevda yüklü yürürüm ve ne de ölürüm
Andıkça içim burkuluyor, gözlerim doluyor
Mazi sayfalarında ne kadar münbit kan varsa, o an günyüzüne çıkıyor sessizce bakıyor
Ne kadar manasızlığa gark ettiğim nefesim varsa, mühlet için fakirliğini anbean yaşıyor
Kalbim ne söylüyor, ruhum heyhat diyor, şehadet için ne lazımsa umutlarım neden sızlıyor
İster inan ister yanlan de istersen aldırma
Yoruldum inan, ne yapacağımın şaşkınlığını
Sana anlatmadan dahi dilim bizar oldu kaldı
Şevk kalmadı, yürek sarmadı, ahengi bulmadı
Sen istedin, tedirgindin, her halinle bir zıpkındın
Gelme artık dil yeksan olunca ne keder
Esrarı hicrana sürükleyen onca heceler
Sineden neşet edecek verilince nefesler
Bir asudeliktedir hevesler nice letafetler
Bizar olmak kuvvet esamisinde solumak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!