Murat Ülkü Şiirleri - Şair Murat Ülkü

yar şaşırmış kendini farklı demler de
Ruhu yorgun cumleler isteksizce
Güzel bir söz kırıntısına tav olmuyor
Değişti huyu, değişti hali...

Sen hiç değişmedin bende

Doğduk bir defa, adımızı ezanla aldık,
Milli eğitimle koyun, Diyanet'le de dinsiz olduk.
Evde büyüklerden, okulda öğretmenden,
Dayaklar yedik, bilmeden istenen kalıba girdik.

Vatan millet dediler, sürdüler cepheye,

Her anı bir kare zihnimin perdesinde,
Gülüşün, bakışın, eski her söz yerinde.
Parmaklarım dokunur sanırım o hayale,
Avuçlarım boş kalır, dönerim bu hale.
Ne zaman sesini özlesem dinlediğim şarkısın,
Aklıma düştüğünde gökyüzümde yayılan ışıksın.

Her bir dil, özlemin ağırlığını taşımakta güçsüz olur,
İnsan bu yüzden, içindeki fırtınayla baş başa kalır.
Özledikçe diner sesi, kelimeler boğazında düğümlenir,
Sensizlik, ruhta tarifsiz bir hüzün gibi yankılanır.

Bazen ölmek için illa toprağa girmek gerekmez,

Seni nasıl da özledim.
Şu beni duysan, çok mu diye sorardın...
Bende Sonsuzluğun sonu kadar guzum.
Bilmiyorum varmı yokmu bir sonu,
Ölüyü bekleyen taze mezar kadar özledim. Sensiz ölüm kokuyor satırlarım.
Sensiz atan kalbe bile düşmanım.

Her geçen gün biraz daha kayboluyorum,
Bu dipsiz yarsizliğin kör kuyusunda.
Her gece bin türlü soruyla doluyorum,
Onun haberi yok, o uykunun en kuytusunda.

Acaba nasıl ki, ilaçlarını içti mi?

Ne güzel gülüyorsun
Öyle içten sıcacık ve masum
Seher yıldızı gibi parlıyor gözlerin
Dumanı üzerinde sevda kokuyor gamzelerin.
Bana bahsedilmis en güzel manzara...

Seni bu halini seviyorum be ...
Ne zaman ayarını bozzsam,
Ne zaman delirtsem seni,
Yüreğini sözlerine döken
Ter temiz cümlelere bakıyorsun
Bir kelime takılıyor gözlerine,

Her kapı yüzüme kapandı, bir tokat gibi,
Dost dediğim de sırtımdan vurdu, bıçaklar kaldı.
Ruhum eski bir yara gibi kanadı, dipsiz dibi,
Hani o gençlik hevesi, nerede durdu, usandı.
​
​Yaşadım, sandım ki her şey güzel, bir oyun,

​Bir sabah herkes kavuşmalı,
Ya da kavuşamayacak olanlar hiç karşılaşmamalı.
İnsan ait olmadığı insan'ın yurdunda, gönlünde sürgün,
Başını koyduğu yastıkta mapus,
Ait olmadığı insan'ın hayatında rehindir.