Seni bir kez dünya gözüyle görmeden
Sıkı sıkı gül tenini sarmadan
Felekten senli bir gün çalmadan
Gitmek istemiyorum, öyle gözlerim açık...
Bir kez daha seninle gülmeli yüzüm
Yalnızlığımın trip atacağı,
Kafamdakierin korkup kaçacağı,
Canımın bedene yük olmayacağı,
Bana yakın, benden uzak bir yere,
Nereye gideceği bilinmeyen,
Benden başka yolcusu olmayan,
Gitmem gerek, başımı alıp gitmem bu şehirden,
Senin sevdanın sızısından, o hasretin yangınından.
Tüm yolları yakıp yıkıp, kaçmam gerek senden,
Çünkü biliyorum, bu kalış, ikimizin de sonu olur.
Şimdi bu sözlerimden bir şiir çıkarırsın, bilirim,
Gözlerine baktığımda, kalbimdeki tüm boşluklar doluyor.
Seninle birlikteyken, dünya daha güzel bir yer oluyor.
Seninle birlikteyken, kalbim en güzel kelimeleri buluyor.
Sana sevgine mısra mısra eşi benzeri olmayan şiirler yazıyor...
Bir gün, tatlı dudaklarından zehir gibi acı bir söz düştü,
Zehir oldu, okuduğun şiirle gecem
Zaten yaralıyım yardan, yar benden gitti gideli
Beş vakit dilerim Hakk'tan başka ne edem
Bulamıyorum bende beni, yar benden gitti gideli..
Yanımda yar olsaydı da, olmasaydı aşım
Başkanlık sistemi nasıl bir bela,
Görevlerii bittiiğinde anlarsın.
Sakın düşne kucağa, kendini kolla,
Çalıp, çırpıp gittiğinde anlarsın...
Allah kitap diyerek vicdanları oydular,
Sen kalbimi aldın gittin
Geriye bir tek ceset kaldı
Ateş,-i aşkla yaktın gittin
Yandım söndüm külüm kaldı...
Ne yapacağımı şasırdım
El ele tutuşup, hiç gezemedik senle yollarda,
Ne sevişebildik ne kavga edebildik, karanlık kuytu yerlerde
Acı bir kahve içipte, andımızın baş harfini aramadık fallar da,
Adın benim gizli sevdam olarak kalsın hep akıllar da...
Sevdanın en karası, adın gibi sevdan da gizli kalsın içimde,
Gök rahmeti kesip, gün görününce,
Yük olur ellere, yağmur dinince.
Şemsiye fırlatılır, iş bitince;
Menfaat dünyası, vefa pek ince.
Dost sanma her yüzü, yüzüne her geleni,
Gökteki Ay, bin yaranın yasıyla eğilir,
Yerdeki taş ki kanlıdır, hangi sessizliği bilir?
Kolunda paçavra değil, şanlı bir kefen şimdi,
Namlu izi bir mühürdür; bekler o asil vatan.
Sınır ki teldi, namustu; şimdi bir zillet kapısı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!