Memleketimin sisli bir akşamında,
Yankılanan sesin kalbimde
Sonsuzluğa uzanan yollarda,
Seni özledim, özledim desen gelsen...
Issız karanlığında gecenin
Her kapı çalınır dert kucaktayken,
Gözyaşı sel olur bentler yıkılır.
Yürek feryat eder vakit çok erken,
Her omuz bir anlık mendil sayılır.
Lakin sığınmakla durmak bir değil,
Menzile varmadan durma sevdiğim,
Aşkı ne kadında, ne kulda ara.
Gönül sarayını kurma sevdiğim,
Aşkı seni her an Var edende ara.
Ecel geldiğinde yaşa bakılmaz,
Bir ömür gül kokulu merhamet aradım,
Çöp kokan kararmış yüreklerde,
Oysa nice güzel umutlar yeşerttim,
Kavruldu kurudu hepsi çöl sıcaklarında...
Ufacık bir parça ışık aradım,
Ben insan sevmiyorum diye,
Kendini, melek gösterme çabasına girme,
Ben düşlerin renksizliğini, düşüncelerin sessizligini severim
Ve ben aşka şiirler yazarım, yazdığım yaşar , hece hece kanarım...
Akmaz kalemim, ne elimi ne kağıdımı kirletmez benim.
Yoksula gülmedim, mala kanmadım,
Yalaka sevmedim, adın anmadım.
Garibi ezmedim, haksız yanmadım,
İnsan doğduk, mertçe öleceğiz biz.
Gökyüzü satılmaz, hür olsun her can,
Mesafeler bahane, ruhlarımız bir,
Gel bu gece düşlerde buluşalım.
Aynı gökyüzü altında, uzakta birer sır,
Kalplerimiz fısıldaşsın, konuşalım.
Gözlerimde canlansın o gül yüzün,
Mesafeler engel değil sevene
İnsan içindekini hep özlermiş
Hasret ateş olur düşer güvene
Gönül sevdiğini her an gözlermiş
Yollar uzun olsa ne çıkar sanki
Ne olur sevdiğim, mesafeyi unut,
Ruhumun içinde yankılansın sesin.
Yıkılsın duvarlar, yeşersin umut,
Canıma can katar o gül nefesin.
Hasretin vurduğu her darbe ağır,
Meşguliyet denen koca bir yalan,
Herkesin bir derdi, bin işi vardır.
Zaman sarayından geriye kalan,
Gönül kapısının gümüş eşidir.
Sana yer açmayan yola kul olma,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!