Murat Ülkü Şiirleri - Şair Murat Ülkü

Ben seni hiç gelmeyecekmişsin gibi sevdim
Adını ucu bucağı olmayan yollara serdim,
Her köşeden seni getirecek bir rüzgâr bekledim
Deli bir nehir gibi çağladım sana aktım
Ama hiç ulaşamadım
​

Ben seni hiç gelmeyecekmişsin gibi sevdim
Adını ucu bucağı olmayan yollara serdim,
Her köşeden seni getirecek bir rüzgâr bekledim
Deli bir nehir gibi çağladım sana aktım
Ama hiç ulaşamadım
​

Ben seni hiçbir yerde görmedim, ne adın ne sesin var,
Gizeminden dokunmuş bir perdenin ardısın.
Ne elin değdi elime, ne ortak bir anımız;
Nasıl oldu da kalbimin tam merkezine yerleştin?
Bu yasaksız hayale, bu sonsuz inanç neden?

​Ben seni çok sevmiştim,
En derinden
En içten
Öyle ki,
Bir sen varsın diye,
Ben dünyayı bile sevmiştim.

Ben seni çok uzaktan, sevme hakkım seçerim,
Sessizce yudum yudum, bu sevdayı içerim.
Engel olamazsın hiç, sanma ki vaz geçerim?
Uzakta olsa bile, candan bir sevdam var!

Aramıza yolların, ördüğü duvar mıdır?

Ben seni hiç sevmedim.
Yüreğimde bir yük gibi
Hiç taşımadım.
Gittiğim hiçbir yerde,
Aklımda dahi değildin sen.
Ne gecemde, ne gündüzümde

Damlayım bir güzelin titreyen kirpiğinde
Karrarsız, düşmekle kalmak arasında
Yağmurum bir kusun kanadında
Düşüp fikirleri üşütmemek için tutunmakda
Eşmeden sızan buz gibi bir suyum,
Denizin köpürmüş hırçın dalgasında

Kurtaramadım yakamı bu şiirin elinden
Yazdım da bir ömür, yüreği meçhul oldum
Şiir oldu kağıda dökülenler dilimden
Emekleri boşa çıkan ben oldum
Ben senin samimiyetinle yine ben oldum...

Ben sevdayı kendim kadar tanırdım
Beni ben gibi sevmeyene kul etti beni
Ben seversem oda ben gibi sever sanırdım
Aldı aklımı saldı ortalığa deli etti beni...

Giyinmiş kuşanmış dantelli oyalı

Sana kaç kez dedim, bırakma beni,
Karanlık yollarda yönsüz bıraktın.
Yıktın umudumu, yaktın sinemi,
Koca bir dünyada kimsesiz bıraktın.

Gönül bahçesine vefasız girdin,