Ben sustum, susturdum tüm şiirleri,
Senin bakışın varken, kalemden ne düşer?
Dünya dertlerini unutturduğun o anları,
Sen konuşunca yüzüm güler, kalbim şiirlenir.
Seninle gelen bir güzellik var, başka yerde yok,
Ben tükenen bir zerreyim,
Sonum hiçlik bilmez miyim?
Ben eriyen bir zerreyim,
Sonum ölüm bilmez miyim?
Hata benim kusur benim,
Kızıl bir şafak sökerken şehrin grisine,
İki ruh tanıştı, aşk yazılmıştı kaderlerine.
Biri asi bir rüzgar, diğeri deli bir fırtına,
İki yangın, iki bayrak, sevdalı toprağına,
Kadın konuştu, sesi tarihten yankılandı,
"Ben devrimciyim," "yani zor biriyim." dedi,
Beslenirler bu toprağın tuzuyla,
Zehre döner ekmekleri sızıyla.
Bayrağıma el uzatan hızıyla,
Kendi kazdığı kuyuya düşer elbet.
Q
Gölgesinde nefes alıp azarlar,
Beyaz, bir nefes gibi, masumiyetin ruhu,
Her bakışta arınır, silinir kalbin buğusu.
Yeni doğan güneştir, umutların başlangıcı,
Her adımda bir dua, gönülleri aydınlatıcı.
Bir gonca misali, kalpte en saf duygu,
Birileri koltuk için barış diye ülke satıyor,
Yüzlerine de müslüman maskeleri takıyor,
Ben Türk’üm diyeni, hemen ırkcı sayıyor,
Artık ihanet mızrağı çuvala sığmıyor beyler..
Şehitleri gazileri " hiç " yerine koyuyorlar,
Talihim tersine döner her zaman,
Derdime bir çare bulmaz bu devran.
Gönlümde bitmiyor kış ile boran,
Baharı görmeden soldum bu yaşta.
Umudu eksem de hüzün biçerim,
Bilerek yuttum da sustum bir zaman,
Dedim ki inşallah olmaz son yaman.
Sende kalmamış hiç zerre bir güman,
Madem istiyorsun her şey bilerek.
Q
Gönül defterinden ismin silersem,
Yaşlandım ve de çok yoruldum
Yakında aradığımı uzakta buldum
Güzel gözlerinde huzuru gördüm
Bıraktığın yerde, bilnmeyen bir haldeyim...
Sıkı sıkı sarılamayan kolların,
Biliyorum, bakınca aynaya her sabah,
Gördüğüm yüz, o nârin parlaklığa benzemez.
Ruhumda kırk yıllık bir fırtınanın yorgun sesi var:
"Çirkinim," der içten içe, bu benim yakıcı gerçeğim.
Ama sen geldin, ve her gölgem oldu kutsal bir nişan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!