Ne olur sevdiğim, mesafeyi unut,
Ruhumun içinde yankılansın sesin.
Yıkılsın duvarlar, yeşersin umut,
Canıma can katar o gül nefesin.
Hasretin vurduğu her darbe ağır,
Meşguliyet denen koca bir yalan,
Herkesin bir derdi, bin işi vardır.
Zaman sarayından geriye kalan,
Gönül kapısının gümüş eşidir.
Sana yer açmayan yola kul olma,
Deli gönlüme bağladığın o sarı saçlar , çözülüyor Mihriban!
Ayrılığa dair şiirler tükendi, istemiyom artık ölümü
Helal et hakkını, gönlümde yeni bir aşk seziliyor Mihriban!
Yâr yazıyom yar okuyom kalem elden düşmüyor
Aşk diye atan yaşlı kalbime, aklım şaşıyor
Muebbet yemiş bir sevdam var benim..
Ne zaman paçasından tutsam nezarete alınıyorum!
Gönle tacizden, yüregi gasptan tutuklaniyorum.
Koğuş nemli, küf kokusu burnumun direğini kırıyor
Aldığım her nefes boğazımı yakıyor.
Olursa olsun diyorum, burayı gülistan edecek düşlerim var benim...
Muhakeme bitti, hüküm devrildi,
İradem bir ince sapa sarıldı.
Akıl darmadağın, fikir yoruldu;
Hesap sorulmaz, kime darıldı?
Suçlayamazsın sen bu meczup canı,
Sivas’ın bağrından kopup gelen ses,
Dünyaya şahitlik, Hakk’a bir nefes.
Ne saray arzuladı ne süslü kafes,
Bir "tatlı söz" idi Muhsin Reisim.
Hesabi olanlar durakta kaldı,
Öyle bir ömür sürdünkü şerefle şanla,
Bir değil, sanki bin adam gibi
Sonsuzluğa gittin karla dumanla
Kazıldın yüreklere bir sevda gibi
Eğilmedi kimsenin önünde başın,
Yarim yola çıkar gönle süzülür
Alnımıza sevdanın en karası yazılır
Fesat ile haset yolumuza dizilir
Fitnenin dişlisin de masum bir aşk ezilir...
Kara ise kaderin bir şey gelmez ki elden
Benim öldüğüm an senin gittiğin andır canım.
Ben söyleyim, sende bunu bilde
Sen gidince benim yolum cehenneme kadar!
Sen gidince benim gözüm dalar ufuklara!
Sen gidince benim gidişimin dönüşü yok.
Olsun sen yaşa gönlünce, dilediğince yaşa.
Benim bu dünyaya sadece yemek, içmek, yatmak ve sevişmek için gelmiş olamazdım.
Ve bedel ödeyerek öğrendim ki
Yaratanın insanca ülkü gibi büyük bir davaya hizmet etmemin muradı varmış...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!