Yine o bildik gecelerin içinde bir ses bozuyor sessizliği,
hep çığlık çığlığa düşüveriyor akrep ile yelkovan arasına düşlerim.
düşlerim uğruna, yeniden doğmak adına
kendimi ateşlere atıp
yeniden doğurmak için yakıp kül ettiğim
nedenselliklerim.
Sancına sürgün bir günün sonunda, gülümseyen gözlerinin yaktığı ateşe teslim oldu nefes.
Ah tanrım, nefesinin yangını bu kadar güçlü iken, bu garip kulunun küçücük yüreğine nasıl sığdırdın sevmenin cehennem hallerini.
Sende biliyordun değil mi bu küçük bedenin yarattığın evrenin her bir zerresinde kendisini var edeceğini.
bazen en güzel şarkıların bile anlamsızlaştığını hissediyor insan, ruhunu saran gazap rüzgarlarının ateşiyle dingin bir suyun altında akıp gidiyor düşleri,
böylesi bir anda kaçmak imkansızlaştığında kendi limanına sığınıyor insan, sığınakta harapsa yapacak tek şeyi kalıyor, akıntılardan en az zararı alacak şekilde kapanmak, içine çekilip ortadan kaybolmak.
şarkılar ne söyler nerede saklar beni kim bilir, kim bilebilir... gün yola düşmek günüdür...
bir yolculuk bu,
ne sen bilirsin nasıl olacağını
nede yol bilir karşına neler çıkartacağını,
biri çıkar karşına
ansızın yoldan çıkar çarparsın bir ağaca
ölümün en sıcak halini hissedersin teninde,
Zamansal döngüler sarar bedenimi,
Her an bir yara, her nefes bir iz göğüs kafesimde
Varoluşum sükûtla mühürlenmiş,
Heyulalar arasında kaybolan bir denizin dalgası
Vurur durur özlemini yüklenmiş kum tanelerine
Peki sen şiir yazmayı biliyor musun Çocuk? diye sormuştu Tanrı ve dile gelmişti Çocuk...
Zemheride AŞK...
Süryani bir sevda idim
Kırılgan umutlar doğuran annemden can çoğaltan
Babamın hasadını mundar eden isyanlar biriktiriyordum
İki dirhem bir çekirdek canım ile
Zulamda Gülüşün
Haydi gel yüreğime çöreklen sevgili,
kayıp kıtanın gizli mabedinde saklıyorum
sana dair sevmelerimi.
hasretin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!