Murat Tali Şiirleri - Şair Murat Tali

ah tırnaklarımı geçirdiğim tenim,
sanırmısın ki çektiğin acı gerçek acıdır.
Sen bir de yüreğimin acısını dinle
senin sAnCIn gül kokusu kalır
yanında

Sırtına acılarını kazımış bir kentin görüntüsüydü sarıp sarmalayan beni, tenime geçirilen sokakların can yakan tırnaklarıydı, öyle usulsüz gitmeleri yaralamazdı beni şehrin, kalanların bitmek tükenmek bilmeyen acımasızlığıydı böylesi hüzneboğan beni.

Bakma beyazlar giyip düştüğüme yollara, kan kırmızısı sancılarım var tenimden yüreğime işleyen. Ölesiye gitmeleri doğurunca yaradan, kalanların hüzünleriyle beslemeyi öğrendim kır çiçeklerini.

Şehirler alıp götürür beni kendi grileşen renksizliğine, sokak çeşmelerinin kuruyan yalnızlığına terk ederdim saçlarımın çiğden ıslanmış hallerini.

Kendimi sakladım
Beton bir direğin arkasına
Göremeyesin diyede
Kuma ve kirece boyadım kendimi
Duvarda ki bir çiviye astım geçince göremeyesin diye
Sallandım düşüverdim düşünce de koşuverdim.

…. s.a.d.e.c.e …. hangi noktasında olduğun önemli hayatın.

Senden sonra bir cümle başlıyorsa
yaşıyorsun demektir.

Senden sonra bir paragraf başlıyorsa

AŞK
bir adam ve bir kadına yakıştırılan
bazen bir adam ile başka bir adam
bazen de bir kadın ile başka bir kadın arasında yaşanan
çocuklara bulaşan
hayvanlarda tezahür eden

Gecenin tozunda, bir masal kervanı,
Ne yıldız yorgun, ne ayın dermanı.
Eski çağların gölgesinde büyü,
Ne tanrılar icat olmuş, ne kılıç kuşanmış düşü.

Şahmaran, yılanların şefkatiyle sarılı,

Şairin harcı değildir insana aşkı tarif etmek şair aşkı kendisi için yazar, anlatır ve dile getirir, buna da şiir der...

Yazılan her şiirin bir öyküsü vardır ve tüm dizeler şairin yüreğinde burkulan bir sevdanın izini taşır. Bu yüzden bütün mısralarda bir şairin ölmeden önceki son nefesini görebilirsiniz ya da doğum anındaki yeri göğü inleten çığlıklarını...

Bana senin sessizliğinden çocuklar doğur dedi adam ve adı hasret olan zamanlara gebe kaldı kadın...

Beyaz papatyayı kırmızıya çeviremezsin ve ondan gül kokusu elde edemezsin. Bazı şeyleri olduğu gibi kabul etmeyi öğrenmek gerek ki yaşam papatya ve güle dönsün ve mutlu kılsın seni...