Yüreğimin selesine
sevgimi astım,
geçtiğim bütün patika yollarda dökülmüş birer birer.
Bana
ve
tarih öncesi çağlar kapandı
yeni tarih seninle başladı
tüm zamansızlıkları ve karanlıkları aşarak
güneş doğdu gülüşünle güne
ısındı yeryüzü kollarında
Zamane çocuklarının saklambaç oynamasına özenip
içimdeki gizli dehlizlerde saklıyorum seni.
Senin beni
benim seni bulmam an meselesi iken
kırk yılı buluyor sobelemek...
Ebe olanın avuçlarından dökülüyor ebegümeci.
Ne güzel şeydir birinden SENİ SEVİYORUM diye iki sözcüğü arka arkaya duyabilmek. Ne güzeldir o sözcüklerin içinde karşılık beklememek, öylesine sevebilmek. Ne güzeldir Seni Seviyorum diyebilmek.
Seni Seviyorum… bu satırları okuyan yürek…
Kendisi SEVGİ olanın SEVGİYE ihtiyacı yoktur. Çünkü SEVGİ karşılık beklenerek verilen bir duygu değildir.
SEN SEVGİ isen tüm tohumlar büyür içinde. ADRES aramaya gerek yoktur, bazen bir kuş konar, bazen bir yaprak sarar düşlerini. SEVGİyi taşıyorsan içinde gözlerindeki ışığa düşer her türlü güzellik ki o saatten sonra hayat sana akmaya başlar ve fark edersin ki HAYATTA SENsin, SEVgi de Sen, Aşk’ta Sen… Geriye kalan Sen’in yansımAN ve SEN’de olAN…
Suskun bir güneşe verip yüzümü uyudum,
düşümde sendin,
aklıma düşende,
düşler ile gerçekler arasında kaldım.
Yol bitti
izi kaldı göz kapaklarımda,
Gökyüzünü kaybettik. İçinde insan türevi ayrılıklar katıştırıp. Kimimizin korkusunu kusmuğu bulaştı düşlerimize, kimimizin sevincinin ıstırabı doluştu kulağımıza can havli tükenmişliklerle.
Şifa aradık, kendimizden kendimize çoğalttığımız karın ağrısı hüzünlerde. Kimi zaman bilerek yükledik omuzlarımıza bize ait olmayan dertleri, kendi derdimizcesine acıtarak parmak uçlarımızı.
Kapılara vurduk yumruk yumruk gözyaşları ile. Derdimizin dermanı sandık arka arkaya dizilmiş sözcükleri. Derdimizi çözer sandık, cümleleri olanları. Derdimizin kendisi sandık, ruhumuza omuz atıp gidenleri.
Ey Sevgili
Yansımam olmalısın hayatta.
kalbimin ve gözlerimindeki ışığın yansıması.
en çokta kalbimin yansıması olmalısın.
yüreğin yüreğime aynalık etmeli
ve yüreğim yüreğini göstermeli gözlerimde.
Bugün yine sensizlik çökmüştü
Yaşayan güne
Hüzünlü gülüşünden yoksun geçti
Öğlen saatleri
Vakit akşama koşarken
Bir rüzgar bekledim kokunu taşıyan
ah yüreğimin çığlığı
ah sessizliğimin kraliçesi
ah sancılarımın dermanı
gözlerimdeki yaşın sahibi
adını aşk koyduğum kimliğim
özgürce sevmelerine hasret kaldığım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!