kabız bir gecenin doğurgan sessizliğine düşüyor kelimeler
kendimi terk edip gitmenin en olağan anlarındayım
gözlerim kapanıyor içe doğru başlıyor yolculuğum
kederlerinden sıyrılmış heceler batıyor gözlerime
gözlerim kan çanağı direniyor güne
yazmakla okumak arasında gidiveriyor
gecenin bu terkedilmiş anında,
yüreğim sarhoş kelimelere,
dökülen her bir satır
daha bir eksik hissettiriyor
kendini bana,
Geceyi mahkum ettim koynuma,
içinde
iki gül yalnızlık,
iki karanfil hasret,
iki papatya sevgi ile.
bir ihtiyar gibi yürüyeceksin yolda
ağır ve sessiz
ve
bir çocuk gibi idrak edeceksin hayatı
meraklı ve coşkulu
Bizimki iki kıta arası yalnızlık mirim.
Demircinin demiri örs üzerinde dövmesi gibi dövüp durduk duygularımızı
Alnımızdan dökülen teri sildik pas tutmuş özlemlerimiz ile
Bizim ki kelime müptelalığı iki gözüm
Müstescen hikayeleri bile aşk yolculuğuna çıkarıp duruyoruz ayazı koynuna almış sabahlarda
Hayat bir başlangıç ve bitiş noktasından oluşan matematiksel tanımda bir ÇİZGİdir. insan hayatı bu iki nokta arasındaki mesafeyi sürekli iniş çıkışlarla farklılaştırdığı için, hayat bazen çekilmez, bazen yaşanası, bazende paylaşılası, kimi zamanda yalnızlığa düşülesi bir hal alıyor.
İşte o zaman iki nokta arasındaki doğrusal uzunluk diye tabir edilen ömür bize o çizginin hangi tarafına daha yakın durduğumuzla ilgili olarak bazen bir ödül, bazende içinden çıkılması zor bir hayat sunuyor.
Her zaman başlangıçlara yakın olmak gerek, yeniden doğuyormuşçasına, heyecanlı ve mutlu. Böylesi bir durumda içindeki çocuğu yaşattığın ve onunla kaldığın müddetçe küçük eylemlerden büyük mutluluklar çıkartabilir ve yaşamı güzelleştirebilirsin.
İllegal sevmelere teslim ettik zamanı,
gözyaşlarımızdan ummanlar yarattık yastıklarımızda
ve
düşlerimizi yüzdürdük gecenin karanlığında…
İnandığın şeylerle yaşama devam etmek için rol yapmayı bırakman gerekir.
incinebilir aşklar taşıyordum zulamda
büyütemediğim çocukluğum volta atıyordu
hayata bir türlü tutunamayan düşlerimde
ranzamda
yastık altında saklardım hep
yar kokan mendilleri
Kaç rekat aşka secde edersen
o kadar sevap yazarım demişti
tanrı
ve
aşka teslim olduğumdan beri
secdeden kalkmaz oldu başım...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!