Bu benim memleketim
Her söylenene inanmış kitle
Sanki memleketin tapusu sende
Her doğruya yanlış dedi
Bir yanlışla gendi gitti
Sabah uyanınca gözleri kahverengi
Kaşlar yay sanki sürmeli
Dudaklarından dökülen o güzel sözcükleri
Kaşlarını çatmadan Akar içime içime
Nasıl geçti anlamadım bugün günlerden
21 Aralık seni tanıdığım gece
Belediyooooo yo yo
Vatandaş hizmet istiyo
Kabi,kabi doğaniyo
Ha Karşimde bir Mehmet ağa duruyo
Vatantaşa hep ilgi alaka oluyooo
Adı Mehmet, soyadı Erdil,
Yüreği mert, sözü eğilmez bir dil.
Vatan sevgisiyle atan bir kalbi vardır,
Bayrak deyince gözlerinde umut parlar.
Muhabbet elinden düşersen ada
Makam mevki ağlatırsa seni.
Güzel gününü ömrünü versende sen ona
Bir zaman gelir ağlatır seni.
Geçtiğin yollara bak baka
Namerte gün gelir ağlatır seni.
İnsandır yaratana sığın
Dün söylediği söze bak
Bugün inandığı düzene bak
Ah insan ne kadar adisin
Dün dündü bugüne bak he
Ey kiminoğlu sen bir yok yok sun
İnsanlar için insanlık yapan
Adam olup ufuk saçan
Gönül köprüsünde geçmiş
Adı güzel kendi güzel yolundan
Adım,adım yol yürüyen
Asaletin asasını elinde indirmeyen
Ben bilirim, benim çektiğimi ben bilirim,
Yılların omzuma yüklediği yükü ben bilirim.
Gülüşümün ardındaki sessiz çığlığı ben bilirim,
İçimde kopan fırtınaları ben bilirim.
Ben bir bozkır çocuğu
Doğduğum köy toz toprak
Damları kerpiç toprak
Ben bir köy çocuğum
Altı ayı yaz altı ay kış
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!