Ölene kadar yıkılmaz doğru insan
Ha seken olmuş ha doksan sonundan
Yüzler kat,kat oldukça yolun sonundan
Ölümü gerçeği bir anlık düşün
İt elinle yaşanan şah şahı yaşamı
Uslan çıkmak var yolun sonunu düşün
Başkan denince yerlidir bizden.
Yeni adet oldu iner tepeden.
Anlamaz garibim halkın dilinden.
Çıkardılar garibi tombaladan.
Rahmetlik sabancı vah,vah derdi.
Bugün kara bulutlar yükseliyor uzakta
Yaklaşıyor yavaş, yavaş uzakta
Ne keder vardı ne dert
Ben bu gün tutukluyor uzakta
Kara kaplı kalem yazmıyor bugün
Bu gün gönüllerde tutukluyum
Gel gör dünya ne yavan .
İnsanlık olmuş revan .
Hakikaten uzak kafan .
Kalbe giden yolda kapan.
Ne gel ne de sor ulan .
Yapanların yanına kalır mı bilmem
Bir köşe de sessiz duran var
İçine atmış tüm olanları
De kardeş sende de unut gitsin
Acılar çekilir içten içe
Kara dağlar kar ile boran
Derelerinde suları donan
Kapanmış allı yeşilli çamları
Üşüdüm kardeş ben bu dağlarda
Altı ay yaz altı at kış geçer bu dağlar
Hey sende utan
Yaşına bak olmuşsun elli
Ellinin üstü kime kustu
Bastığın topraklara bak ta utan
Adam oldu dünkü yamyam
Kafanı kaldır da utan
Bahtıyar gönlünde tahta konmuş
Etrafı çicek bahceleriyle gül kokuluymuş
Her yer yeni çeri doluymuş
Uyandırmaya zaman yok
Hep bir ağızlardan söylenen marşlar.
Alaca karanlıkta görünmeyen yüz süz lük.
Aşıp tepeleri bulutlar gibi kayıp olan.
Arıyor durağını dur duracak mı kaptan.
Yığın yığına toplanmış kara bulutlar.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!