Eskiden anlatılan hikayeler
Unutuldu anlatanlar öldü
Hep gerçekti
Anlatanlar hale aklımda
Nereden o insanlar
Hep gerçekti
Bir Hayal Uğruna
Bir çakırdır gidiyor
Kimi kendi,kimi çevresini,kimide haleleri
Asırlardır kurmayan çamları.
Bir hayal uğruna çak,çak çiğnediler.
Benim gönlümü sende aldım sende
O güzel gözlerinden
Baktıkça görüyorum deniz ile derya
Adını duydukça içim bir hoş
Eskiden yaşan yaşantının bir hikayesi var ola
Bu yaşantıda dertli kederli biricik bir kız ola
Okumaya geç kalan geç bırakılan cehalet ola
On beşine değmeden gelin ola.
Yılardır bu cahil kafa gel gele ne ola
Altmış yetmiş yaşında bunak moruklara yar ola.
Karanlık sokaklar içimi yakar.
Aşık murat uzaklardan bakar.
Sanki dünyadan tek insan onlar.
Karanlık gecelere bir mumda sen yak.
Karanlık gecelerin öte yüzü.
Ah vah deme geçti kervan
Su tersine döner mi
Beni benden hor eyledin
Sende beni kayıp ettin.
Hatır ne dostluk ne
Anlat kendini kendine
Sor her baştığın yere
Düşünmelsin her gece
Ben neyim düşündüğüm bu gece
Ben neyim ne oldum
Güneş doğdu mu başlar
Düşer peşime,peşime
Bulut çıktımı kaçar
Düşer peşime,peşime
Tutam desem tutulmaz ki
Kalp, göz,dudak anlatmasa da sözü
Bakışlarında ele veriyor gözün.
Güzellikten yana güzel yüzün.
Kalpten dudağa geçen yolda.
Bizinkide yürekli bir can aramak.
Ben hainim demek
Ben hainim ben susan
Ben hainim ben konuşanlara kulak kapatan
Ben hainim ben dört duvar arasında kalan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!