Göremedik
Baka,baka kaldı sözler
Süzülen kirpik altında kara gözler
Bakışında yoktu sözler
Baka,baka göremedik.
Sağdı dedemle amcam
Söylerlerdi gelecek şu karşıdan kara tren
Yıllar geçti rahmetli oldu ikisi doksanından
Gelmedi hala şu karşı dağda kara tren
Unutamam o sez siz geceleri.
Toplanırdı tüm köyün veletleri.
Anlatılırdı adabın bilinmeyen yüzleri.
Düşündük ce o hasret kokan geceleri.
Çocuktum anlatırdı dedeler.
On yılın çilesi bitecek sonunda
Karanlık kapılar arkasında
Unutulan yüzler çıkacak bir gün gün yüzne
Karanlık aydınlığa doyacak bir gün
Umuda yolculuk doğduğu topraklara doğru
Aydınlık yakın karanlık dunyada
Dünya unuttu iyiliği
Kapandı gözleri
Savaş uçakları
El bombaları
Silahlar türlü ,türlü
Denendi islam ellerinde
Her akşam ayrı bir kek
Her akşam ayrı bir tat
Yapılır kat,kat yanında bir kahve
Yemesi bir lezzet İşte o bizim kek
Onu yapan eller veriyor lezzet
Çevremizde iz bırakan insanlar
Yaşadıkça yaşadığı toprağa iz bırakanlar
Adı asırlarca alınır iz bırakanlar
Kimi alim, kimi mimar, kimi derya, kimi aşık
Bu dünyadan iz bırakanlar
Sadece yaşadığı dünyaya değil
Gün ağarınca kalkar erkende.
Çocukları uyandırır sıra ile güler yüzle.
Bir dokunuş hissedersin pamuk elleri
Haydi aşkım kahvaltı hazır dönatılmış masa
Bir tarafda kahvaltı yaparken çocuklar hazır
Hiç bir zaman güler yüz eksik değil
Bil bilene sor bilmesen
Bir birlerinin bilmediğini
Bilmek çok gül
Birde bilmeyene gel de sor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!