O gören ve bakan göz kapanmış dünyaya
Açık kör körlerin körü kapalıdan kör
Bakar görür ama görmez perdesiz olmuş
Hayatta,insanlığa,adamlığa kapalı sahte kör
Koca şehir de yaşayan insanlar
Medeniyet de nasibini almamış insanlar
Yürürler şehirde aval, aval
Büyük şehirde kör cahil insanlar
Balkonlarda asılı elbiseler halılar
Bendeki bir hayal değil
İşte muradım sana
İsyan ise hiç değil
Gönülde muradım sana
Hani yıkan döken sel değil
Derya atalarımız adam olamasın
Onların sözü boşa değil sözün özü
Çocuk çalışır,büyür, okur adam olamaya
Olur mu kaymakam olur da adam olmaz
Adam olmak mekan makam değil
Çalar çırpar neme lazım
Yakar yıkar neme lazım
Doğru dürüst neme lazım
Yalan yanlış neme lazım
Neme lazım neme lazım
Bir gün olur san lazım
Ne oldu sana yaşadığın mekana
Ne oldu sana değiştin bir anda
Ne oldu da bir den bir hatırladım
Ne oldu ki beni aradın
Ne oldu dünya sana dar mı geldi bir anda
Ne oldu neler oldu kafana şeytan mı doldu
Neredendi o özlediğim günler.
Büyük,küçüğü sayar,sever.
Hasret olduğum o güzellikler.
Nereden kaldı o gençliğim.
Adına çağdaşlık dediler.
Protokol sıra, sıra koyunlar proto-kol e bakarlar
Giyinmiş allı pullu makamlar
Kimi beymen kimi versace kimi bilmem ne
Sıralanmışlar tek, tek proto-kol e
Koltuk dar gelir mekan har gelir
Baştan sona dizilmişler etiketli proto-kol
Bir tarafta yetim hane
Bir taraf da kimsesiz çocuklar
Neydi suçları bu dünya ya gelmemi
Gelin bizde bu gün mutlu edin.
Olar anmasız onlar babasız.
Nefis elim her gün kaymakta
Bir an irkilirim Sıçak yatakta
Babam kim bilir belki yatakta
Kim bilir belki kara toprakta
Güneş batıyor doğduğu toprakta
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!