Halka bakar özlerinin içiyle boş kafa
Suratı mahkeme duvar olmuş boş kafa
Cahil danışmanı hırsızda yol arkadaşı boş kafa
Akıl hocası akılsız boş kafa.
Bir'i düşünürken her ânı zihninde yatan
Düşmanını görmeyen o dur cahil adam
Her anını boşa bakan
Bu dünyada boş insan
Böylemi gidecek bu yaşananlardan sonra
Unutmak kör gibi sağır gibi olmak gerek
Çekilen çile sonunda bilmek gerek
Duygulara zincir vurmak mı gerek
Yaşam da çizgiler böylemi gidecek
Yıllardır yazarsın sayfa,sayfa
Her bir harf her bir hece
Bir anlamı vardır tek,tek
Bize anlattığın her bize bu da bize yeter be üstat
Hep hay kırız ya bu ne kader
Şah şahlı günlere
Gün o gündu geçti bir an
Dost düşman hepsi hayran
Düşerdi peşime peşime
Çıkarcılar bin takla
Küçük bir boydu inandı inana
İnancın ne kadar büyük gücü
Batılılar,doğulular hep hayrandı
Ulu çınardan kokar asırlardır Büyük Osmanlı
Edirne şiirinden çinilerden sembol kokusu
Söyledim, söylediler dinlemedin.
Sevdim,sevdirdim anlayamadın.
Saydım,saydırdım bilmedin.
Düzelir mi acaba can çıkmayınca.
Hasta desem hasta değilsin.
Anlatılmaz yaşanır
En son dermansız hastalğının adı
Adım adım,sokak sokak,ev ev birikmiş
Cehallet iki yüzüne yapışmış
Her durum her yorum anlatılmaz
Gökyüzünde sessiz sakin uçan bulutlar
Her geçtin i yere bir ayrı hatıralar
İçimizde bulut olup deryalara göçen
Yaşa yaşadıkça çekilen çileler
Yer vatan vatansızlar için hileler
Dökülür son baharda tek,tek kuruyan yapraklar
Dört duvar içinde çocuklar.
Güneş görmeyen yüzünü
Gördüğü bir halı ve çıplak duvar.
Karanlık odalarda kapı aralığındaki çocuklar.
Habersiz sesiz kimsesiz uykudan.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!