Karektersiz
Yağmur yağsa da ıslanmazlar
Yüzüne tükür sende utanmazlar.
Edep yoksunu olan bu insanlar
Karaktersizsiniz, karakter siz (!)
Dünya unuttu iyiliği
Kapandı gözleri
Savaş uçakları
El bombaları
Silahlar türlü ,türlü
Denendi islam ellerinde
Deniz, kum, güneş sarar ufkumu,
Masmavi düşlerdir gönül yurdumu.
Marmaris koyları bir cennet bahçesi,
Her sabah yeniden doğar sevinci.
Doğduğum şehir adı memleket
Babamın anamın Yurdu memleket
Gözümü açtığım yer memleket
Karlı dağların eteğinde bir memleket
Aşkı sevdayı yiğidin harman olduğu yer memleket
İşte bu bizim memleket
Meyer sende beni anlamadın
Al aklını da git
Uzun olur dost yolu
Sen yolunu çizde git
Aklı akıl üstüne koymassan ,Ne fayda
İki aklın meyer etmiyorum bir tene
Ömrümden silemez hatıraları
Keseceksen bendeki dalları
Uçun kuşlar uçun dallara
Yeşermiş dallardaki yaprağa
Düşecek dallarda hasret çiçeği
O Dangalak
Hayata bir dikili taşın var mı ?
Hep atar bilmese de atar tutar.
Zihni’nin içi boş çuvaldır dangalak.
Cesaret yok zoru gördümü kaçar
Yıkılırda bir gün ördüğünüz duvar
Kat kat dökülür bir gün
Dünyada yaptığınız zülüm
Gökten yağar üstünüze taş bir gün
Topa tüfeğe karşı attığı taş
İnan insan İnan o taş kafanıza düşer bir gün .
Osman Boyraz’a
Gardaş adı Osman, yiğitlerin yurdundan,
Sivas’ın soğuğunda pişmiş adam.
Tırnaklarıyla kurmuş ömrünü,
Alın teriyle yazmış her gününü.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!