Gel gör dünya ne yavan .
İnsanlık olmuş revan .
Hakikaten uzak kafan .
Kalbe giden yolda kapan.
Ne gel ne de sor ulan .
Baktım ki kaynıyor memleket,
Dedim var bize bir kısmet,
Başka memleketi bir vıttırı vızık
Bedeni tatilde aklım sizinle,
Adın kaç defa değişmiştir küçük yakuplu
Küçük köyümüzün büyük davası
Çınar altında köy kahvesi hep aynı yerde
Buna kader mi denir yoksa ihanet mi
Altı başkan geçti hayaller harami oldu yakupluda
Yalnız Adamın Hikâyesi
Zor günlerden geçiyordu o adam,
Omzunda dünyanın yükü,
Yüreğinde derin bir sızı vardı.
Kalabalıkların içinde yürürdü
Ben seni sevdim ömrüm kadar,
Bir gülüşünü dünyaya değer sayarak.
Sen ise bakmadan gözlerime,
Bıraktın beni sessiz gecelerde ağlayarak.
Adam bildik yola çıktık
Yol da durduk an göründü
Gerçek dostu yol gördü
Yol sordum derdi neydi
Akıl almaz ahmak adam
Adam sandık yol yoruldu
İçin yanar her gün
Kanayan yaran damla damla
Anlamak için anlatmak için çırpınır durursun
Anlamaz karşındaki davar misali
Ah keder ah beter sende oldun kefer .
Kaynak su yolunu bulur
Bu ülkeyi bu hale getiren
Kendi su ile boğulur
Adalet bir gün elbet yolunu bulur be USTA
Sİvas
Sen dağları delen bir aşk’sın,
Şirin’in göz rengine bürünen,
Tohma çayı Yem yeşil bir ırmaksın…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!