Karanlık sokaklar içimi yakar.
Aşık murat uzaklardan bakar.
Sanki dünyadan tek insan onlar.
Karanlık gecelere bir mumda sen yak.
Karanlık gecelerin öte yüzü.
Ah vah deme geçti kervan
Su tersine döner mi
Beni benden hor eyledin
Sende beni kayıp ettin.
Hatır ne dostluk ne
Ben bir bozkır çocuğu
Doğduğum köy toz toprak
Damları kerpiç toprak
Ben bir köy çocuğum
Altı ayı yaz altı ay kış
Benim Millletim
Tek başıma etrafıma baktım, ağladım durdum.
Bir anlam veremedim,bu işe
Şaşırdım da kaldım, İnsanlğın telaşına
Başını çevirsen her yerde kan akıyor .
Anlat kendini kendine
Sor her baştığın yere
Düşünmelsin her gece
Ben neyim düşündüğüm bu gece
Ben neyim ne oldum
Güneş doğdu mu başlar
Düşer peşime,peşime
Bulut çıktımı kaçar
Düşer peşime,peşime
Tutam desem tutulmaz ki
Bu benim memleketim
Her söylenene inanmış kitle
Sanki memleketin tapusu sende
Her doğruya yanlış dedi
Bir yanlışla gendi gitti
Sabah uyanınca gözleri kahverengi
Kaşlar yay sanki sürmeli
Dudaklarından dökülen o güzel sözcükleri
Kaşlarını çatmadan Akar içime içime
Nasıl geçti anlamadım bugün günlerden
21 Aralık seni tanıdığım gece
Belediyooooo yo yo
Vatandaş hizmet istiyo
Kabi,kabi doğaniyo
Ha Karşimde bir Mehmet ağa duruyo
Vatantaşa hep ilgi alaka oluyooo
Halka bakar özlerinin içiyle boş kafa
Suratı mahkeme duvar olmuş boş kafa
Cahil danışmanı hırsızda yol arkadaşı boş kafa
Akıl hocası akılsız boş kafa.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!