Kalk hadi dostum gidelim.
Bu sahil artık bize yaramaz.
Yeni deryalar, yeni anlamlar,
Bilfiil yeni insanlar görelim.
Yeni bir kentin sabahında uyanırsak,
Belki de gün batımıyla,
...
Uzun yıllar biriktirdim bahar gözlerinle.
Ne senle yaşayabildim ne de sensiz.
Şimdi nerdesin bilmem amma
Ben hala sana çılgınlar gibiyim
Her şey aynı, değişen bir şey yok.
İçimdeki burukluk aynı, hep aynı.
Takatim yok aynaya bakmaya,
Baksam da ser aynı, hep aynı.
Yalnızlığın esiri olmuş gidiyor can.
Sol kaburgamın altında,
Kalp denilen bir yer var.
Sen yokken, bir et parçasından ibaretti sadece.
Ama seni içine aldığı günden beri,
Her bir hücreme, her bir zerreme,
O hayat veren sevgini taşıyor.
Karanlık ve durgun bir deniz!
Üzerinde birbirinden ziyade,
Allı yeşilli yüz binlerce fener.
Sayılamayan yılların gelip geçmişi,
Sonsuzluğun nehridir geceler.
burukluğumun tarifi kalın bir kitap.
sensizlik bazen adı bazen de yalnızlık.
bir köşede solmayanım; sen,
diğer köşede sessizliğin.
her yürek yangınımda,
küllerim arasında filizlenir resmin.
Sadece iki karış kadardı gökyüzüm.
Buğusunu sildiğim camdan bakardım ona.
Maviliği o kadar iç gıcıklayıcıydı ki;
Ellerimi uzatıp dokunmak isterdim.
Yakalamaya çalışırdım yıldızlarını.
öylesine gezinirken rastladım sana.
sıcak bir yel estirdi gülüşün, ısındım.
bilmem ki, girmek istesem dünyana.
bil, bir gülüşünü diğerinden kıskandım.
nadide bir çiçeğe benzettim gülen yüzünü.
şimdi gelsem sana kollarimda ilkbaharla.
sımsıkı sarsam, sarmalasam seni.
doyasiya koklasam hiç bıkmamacasına.
bir daha bir daha öpsem narin ellerini.
ben hasret denizinde sana yol alıyorum.
Ağlıyorsun!
Adı yankılanıyorken dizelerde,
Kara kalemle çizilmiş bir sebebe,
Yanıyorsun!
Hayatı sorguladıkça,
Susuyorsun!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!