Yeri yok artık bende
Kırmızının sarının
Belkide erişemem
Ortasına yarının
Yol bitti kömür gözlüm
Söyle bana söyle bitti mi rumuz
Hani nerde şimdi verdiğin omuz
Burnunu her yere saplayan domuz
Yoksa sen bu köyü itsiz mi sandın
Tatta gör ne imiş şimdi dert keder
Ne gezersin melül melül
Yalvarırım azıcık gül
Üşüyorsun şaşkın bülbül
Yoksa sende aşık mısın
Bir zamanlar bende aynen
Küsmüyüz demeye ne lüzum var ki
Bundan böyle beni yok sayın gitsin
Mademki kırıldı huzur kalemi
Bundan böyle beni yok sayın gitsin
Ne imam isterim ne de bir dua
Kalplere mıh çakanda
Kesende siz yakanda
Vekilde aynı bakanda
Yuh ulan size yuh ulan
Değil tarlada anız
Yolda yürürken
Önümde sürüklenen yaprağın
peşine düştüm, ister istemez,
Telaş içinde
Gidersin, iz peşinde gidersin
Dalgalanır bakışların semada
Bir yandan denizler
Bir yandan dağlar
Yalarlar gülüşlerini
Çiğ taneleri çökertmesinde
Sen bana sen ne olursa
Yap dedinde yapmadım mı
Bu sevdaya dünya dursa
Tap dedinde tapmadım mı
Renkli renksiz şatafattan
Yeter artık yeter bitsin bu çile
Umutlarım baştan sona karalı
İnsafın yok mudur azcıkta olsa
Böyle yaşanır mı böyle yaralı
Ayrılık tarihi değil ki bıldır
Bu sevda hasretin kendisi gibi
Gözlerim gülse de içim yanıyor
Vay benim çaresiz zavallı gönlüm
Hala onu derde çare sanıyor
Düşünmekten yılmıyor ki




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!