Olmazsa da afaktan
Ya gündüz ya şafaktan
Gelmezsen de, ufaktan
Seslensen bile yeter
Mesele mi karılmak
Yavaş olun biraz yavaş
Dünya denen koca lavaş
Kime yetmez, paylaşılsa
Ne bu nefret ne bu savaş
Yeter artık bitsin bu dert
Yar senin niyetin beni
Çıldırtmaksa çıldırayım
Musalla da cenazemi
Kıldırtmaksa kıldırtayım
Kaybederek savaşımı
Çiçek açsa yan bahçesi can yakar
Yola çıksa alimallah kan akar
Cemre bile baharına yan bakar
Yazı heder kışı keder ömrümün
Ne bir oktanbir fayda var ne yaydan
Yalnız ona inanırken, kanarken
Fark etmedim aşkı ile yanarken
Onun ile mümkün değil sanarken
Kördüğüme döndü ömrüm tel gibi
Hasret çöktü gözlerimin ferine
Yemine ne lüzum var, yalanım yok inan ki
Yokluğun hayatımda öyle kötü bir an ki
Birbirine karışmış yıldızları ömrümün
Gözlerim bulutlarla yarışıyorlar sanki
Seni sevdim diyerek madem girdin dünyama
Düşlerimin yolu kar boran olmuş
Düşünsem ne yazar yollar kapalı
Gözlerime baksam yaşları donmuş
Ağlasam ne yazar yollar kapalı
Bir senin içinde, ikisin sanki
Akşam rüzgârından KEZA sabah yelinden
Bıktım gözlerimin BIKTIM akan selinden
Yeter çektiklerim YETER senin elinden
Çıkma kader çıkma ARTIK yoluma benim
Ömür boyu geri koydun BENİ yolumdan
Benimle birlikte yapamazsın sen
Yolumdan uzak dur yolumdan benim
O kara günlerden kopamazsın sen
Yolumdan uzak dur yolumdan benim
Dert değil yüzün de gözün de artık
Yeri yok artık bende
Kırmızının sarının
Belkide erişemem
Ortasına yarının
Yol bitti kömür gözlüm
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!