Ötelerde bal mı var ki gidersin
Beriye gel kömür gözlüm beriye
Bir başına yad ellerde nidersin
Beriye gel kömür gözlüm beriye
Hangi derde çaredir ki el balı
Ölümüne şu dünyada
Kimmiş seni kim, yoracak
Boş ver sorma diyorsun ya
Ben sormazsam kim soracak
El alemin amacında
Dön de bak hele şu kırdığın kaba
Seni kimse artık yanında tutmaz
Öyle yazıldın ki sen bu kitaba
Ben unutsam bile tarih unutmaz
Aşkına inanıp girdiğim han da
Kul olunmaz kula kuzum
Kalmadıkça yola lüzum
Ne gecem var ne gündüzüm
Gittiğin o günden beri
Aç kalınca ne yer diye
Bu kadarı çok fazla çok
Artık sana su bile yok
Saplansa da kalbime ok
Hayır hayır bin defa hayır
Kardeşlikte yarış için
Vefasızın biri bir bıçak gibi
Saplandı kalbime çıkmak bilmiyor
Ne mümkün yaşamak bir kaçak gibi
Her gün öldürmekten bıkmak bilmiyor
Niye beni buldu bilmem ki niye
Yer yüzünde zer olsam da asla olmaz nihanım
Bin parçaya bölünse de bir tanecik cihanım
Üç beş fitne güruh ile sanmam biter bihanım
Bir özümü bir sözümü bin hayale değişmem
Ezilsem de sürünsem de insanlıktır zaferim
Gerek yok ki figana, kurtuluş değil zaten
Bırak gitsin hayalin gittiği yere kadar
Sen değilsin ki yalnız bu kıskacın içinde
Hayatının tümünü herkes birine adar
Olsa da hiç fark etmez, kalbin kıyamet yeri
Düşmeden hakim kıl akı karana
Sokulup girmeden kimse arana
Öyle merhem ol ki gönül yarana
Bırakıp gidenin ciğeri yansın
Küçük ayrıntılar sorun değil ki
Yüreğime aşk denilen dert doldu
Varım yoğum yollarında kayboldu
Bre Kalpsiz sende adet mi oldu
Benir perperişan bırakıp gitmek
Gözyaşlarım ah çektikçe çağlıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!