Sen olmasan sen beni
Yaşar mı sanıyorsun
Demene rağmen gidip
Ellere kanıyorsun
Fani olupta kimin
Ne zaman yüzüne baksam biterim
Sen hangi mevsimin gülüsün gülüm
Kazayla deryana dalsam yiterim
Sen hangi mevsimin gülüsün gülüm
Şaşırıp kalmakla gözlerim haklı
Yağmur yağıyor,şimşekler çakıyor du,
Gecenin zifiri karanlığında ve bir ağacın
Daldasında yaktığım ateşin ıslak küllerine bakarken,
Yaralı bir ceylan misali sığınmış gibiydim
Sessizliğine ormanın.
Gözyaşlarımı karıştırırken doğanın sağanağına
Bir mendil rüzgârıyla
Bir damla gözyaşında
Ne güller büyütmüştüm
Ben ne güller halbuki
Sevinç nidalarımla
Yüce dağlar başında
Deli gönül neden boşa yanarsın
Niçin bitmiş hayallere kanarsın
Hala beni yaşıyor mu sanarsın
Kuru dalda yeşil yaprak olur mu
Yere düşmüş, görmez misin can vidan
Hüzünlü bir akşam üstü
Ne sorduysam bakıp sustu
Demek bana yine küstü
Küser ise varsın küssün
Küser ise varsın küssün
Baksam neye yarar ki, ne çıkar dünlerimden
Acıdan, dertten başka tüm geçen günlerimden
Yar desem hayal olmuş, can desem aksak ayak
Toplasam kaç yapar ki hiçleri ellerimden
Kurumuş yaprak gibi, yere düşmüş sağlığım
Hani senin sözün sözdü
Her kelimen hastı, özdü
Yüzün alev, gönlün közdü
Kül olmuşsun haberin yok
Döner gibi buğday una
Mademki sen gönlümde
Koskocaman bir dağsın
Bırak ta tüm yağmurlar
Yağsın üstüme yağsın
Nefesine nefesine
Sırası değildir şimdi sırası
Öğle çekip gitme kurban olduğum
Bu yolla düzelmez hicran yarası
Yapma etme gitme kurban olduğum
Kırlar çiçek açmaz bahar yabancı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!