Er geç seni satar bulan
Heder olur zulan mulan
Yeter artık yeter ulan
Gül koklanır, koparılmaz
Örnek alda dağdan taştan
Yeter artık yeter n'olur
Ciğerimi sökme gel
İstiyorsan vur öldür de
Gözyaşımı dökme gel
Boz bulanık su gibi su
Kahrolası dünyada, kahrolası bu yerde
Vefasız dostların, riyakar insanların
Şahsiyetsiz şahısların yüzünden
Yanılarak, yanarak
Soldu güllerim
Yüzüme gülenler bir yanda
Yıllardır öfkemi zincire vurdum
Güzel hayallerle sabredip durdum
Bir gün gelir diye ne düşler kurdum
Gelmedi o zalim gelmedi dostlar
İnsanın bir anda gelir solası
Gözlerim yollarda kaldı yıllardır
Gelmedin bir türlü gelmedin hala
Neler çektiğimi bu aşk yüzünden
Bilmedin bir türlü bilmedin hala
Kahrından kahroldum düştükçe dile
Bir yanım kar bir yanım buz
Ettin beni ettin dümdüz
Sana asla ne el ne yüz
Vermem artık vermem artık
Senin her şeyin dubara
Her ne zaman dönüp baksa
El sanıyor gülüm beni
Gözlerimden yaşlar aksa
Sel sanıyor gülüm beni
Yaprak gibi açıp solsam
Bağıra bağıra gelir
Ölüm üstüme üstüme
İlk toprağı sen at bari
Gülüm üstüme üstüme
Bir kuyuya nesi neyi
Günlerimiz kararsada
Yüzlerimiz sararsada
Dünya denen bu arsada
Kaldıkça kalmamız gerek
Aklı baştan sıyırmadan
Senden ayrılalı senden
Düştüm kıştan kışa gülom
Ah çektikçe şu başımı
Vurdum taştan taşa gülom
Gamla yatıp dertle kalkıp
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!