Bazen ateşim bazen tencerenin dipliyi
Bazen sabır taşıyım bazen pamuk ipliyi
Arasam ne yazar ki tipsiz veya tipliyi
Nasılsa kahpe felek bildiğini okuyor
Kim demiş herkesedir hakikatte barika
Ağız tadı ile meşke ermeden
Sevda güllerini sayıp dermeden
Koşup eylenmeye fırsat vermeden
Kahrolası zaman ne çabuk geçtin
Anında sönüyor bir ışık yaksam
Her aklıma gelişinde nefretim arşa çıkar
Efkârım hırs ateşinde dünyayı yakar, yıkar
Sanma gönül bir gün seni lanetlemekten bıkar
Seni küle çevirmeden bıkarsam kahrolayım
Kayar gibi hiç durmadan kel başta şimşir tarak
Alemi dost sanıyorum
Zannederek, tanıyorum
Gün geçtikçe yanıyorum
Kahrolmamak elde mi ki
Yaşadıkça ölmelerim
Derdi sardı dört yanımı
Sende susta ala canımı
Gözlerime bakar iken
Görmüyorsun hicranımı
Bozuldun mu kapı zilim
Bu dert revamı ki bana
Dünyada bir beni bağlar
Gelmek istesem de sana
Dağlar engel olur dağlar
Demişler gibi uyuma
Kan kokusu geliyor
Kan kokusu,
Vampirlerin ayak sesleriyle birlikte
Sokaklardan,
Yine biz bize vuracağız,
Yine biz bizi öldüreceğiz
Ben bu yalancı handa
Az mı sevmiştim seni
Peki neden bir anda
Kan revan ettin beni
Senin kanın kandır da
Zamana bakmadan geç ya da erken
Sözde, kapıları bana açıktı
Heyecan içinde kavuştum derken
Ne yazık ki hepsi kapalı çıktı
Gözlerine bakıp hemen kanmışken
Nasıl dersin ben eldenim
Dağlarda esen yeldenim
Yoksa beni unuttun mu
Kardelen çiçeğim benim
Sen olmasan can kahrolur
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!