Uçmak istiyorsan;
Sivrisineğe, kuşlara bakacaksın...
Aklı selim olmak istiyorsan;
Kur`an`a bakacaksın...
Dürüstlüğü, ihsanı ararsan;
Örnek insanlara bakacaksın...
Ruh güzelliği...
Yansırsa yüze...
O zaman güzellik...
Anlam kazanır...
Bülbül gül,
İnsanı insan yapan paylaşımdır.
Ama ne gezer bu dünyada,
Adına akıllı hayvan denen insanda,
Bu insan kendi malıymış gibi sahiplenmiş...
Yok etmek için yarışıyorlar...
Ne uğruna insanlığını yitirmek uğruna...
Kendi halinde bir yürüyüş..
Maçka parkında...
Demokrasi parkında...
Evet bu aralar...
Demokrasiyi arıyoruz...
Ve yolda yürüyorum...
Tam kalbine yazdım...
Cesaretin var mı?
Kendini bana bırakmaya...
Hayal bile edemezsin...
Gönlüne meydan okumak...
Çocukca değil mi?
Ben sendeyim...
bütün işlerim için...
Gözlerine dalarken;
Sen hesaplara...
Ben gönlüne açılmak...
Gönül kayığında...
Karadeniz...
Coşkun sel gibi...
Sığmaz Karadeniz'e...
Bıraksan akacak...
Okyonuslara...
Meydan okuyacak...
Sen de kaldı yüreğim.
Bir dönüp bakışın yetti.
Sessiz sessiz dolandı durdun.
Yüreğimi de alıp gittin.
Yağmur mu yağıyor?
Gözlerine bakınca
Her yanım ateş
Yüreğim sıkılıyor...
Nefes alamıyorum...
Deniz gözlüm
Hiç böyle gözler yakar mı?
İlk anda...
Sabitledin beni...
Gözlerinden...
Sanki sus konuşma...
Der gibiydi...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!