Kendi derdimize care bulamazken;
Elin derdi derdimiz oldu...
Ne gördükse, kendimiz ettik...
Döndük durduk başkasına yar ettik...
Hiçbir yere sığmaz olduk...
Bu hal bir biz de midir?
Susdukça yüreğim...
Geçtikçe aklım gider.
Zamanı durdurmak elde değil.
Sana kavuşmak bir adım ötede iken;
Ben durmuş sana bakar...
Sen...Sen....Sen....
İnsan insan olduğunu unuttu mu
Açlığı da, yokluğu da, arkadaşlığı da
Hatta kendini bile unutur.
Sorarım sana niçin geldin?
Bir amacın yok mu?
Hani hedeflerin?
Hadi insan olmaya
Kapı açık sanada
Hadi oku...
Kim olursan ol oku...
Kendin gör.
Düşün düşün,
Demoklatesin kılıcı gibi,
Demokrasi masalı...
Hayatımızdan neler alıp götürdü...
Demokrasi bir ütopya gibi...
Rüyalarımızı süsleyen bir hayel oldu...
İnsanları cahilleştiriyorlar...
Gözümüzün içine baka baka...
Bilgi kirliliği var diye isyan edenler
Kendilerini mi yoksa halkı mı kandırıyorlar?
Gerçekler ise ortalıklarda dolaşmakta,
Bir millet, bir ulus yarattılar atalarımız...
Her yıkılışta yeni var oluş yarattık...
Kimse bilmez ahvalimizi...
Soran yoktur dirliğimizi...
Sen misin kendinden kaçan...
Bir kendinsin kendini kandıran...
Sağa sola dönüp bakma...
Akşam oldu
Yine yağmurlar yağdı,
Bir kıvılcım çaktı...
Göklerden sana seslenen bir haykırış
Sonra yalvarışlar, yakarışlar
Yağmur damlalarıyla sana koştular.......
Beni bağlamaz.
Bu işler, güçler,
Nede olsa insanız...
Sadece konuşuyoruz...
Bizi bağlamaz...
Bu dudaklar...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!