ANTOLOJİ ESER NO: 437
ESER ADI: MÜHÜRLÜ SEVDA
MAHLAS: MUHARREM AYRANCI
TARİH: 21.04.2026 / 19:05
[DİYALOG - SAHİLDE KARŞILAŞMA]
KADIN: Merhaba beyim... Tanışalım mı seninle? Neden böyle yalnızsın?
MUHARREM: Merhaba... Hava alıyorum öyle. Sizi uzaktan gördüm de, sanki bir enerji, bir tanıdık bakış...
KADIN: Ben seni istedim Muharrem. Eğer kabul edersen, bu yolu seninle yürürüm.
MUHARREM: Bak güzel insan... Ben bu sevdayı yıllar önce mühürledim. İlk aşkım gibi bakıyorsun ama, bir daha yanmaya dermanım yok benim.
[MUZİK GİRİŞ - AĞIR VE DUYGUSAL FANTAZİ]
[VERSE 1]
İstanbul sahilinde karşıma çıktın ansız
Tebessümle gülerek geldin bana zamansız
Sanki ilk aşkım gibi bakışların amansız
Dedin ki yalnız mısın, gezelim mi beraber
Yorgun gönlüm korkuyor, vermiyor benden haber
[CHORUS - NAKARAT]
Mühürledim sevdamı yıllar öncesi yandım
Ben bu aşkın narını tek gerçek sevda sandım
Bir daha yakma beni, ben bu sözlere kandım
Sen istedin canımı, ben mühürledim seni
Yeniden yakma nolur, şu dertli Muharrem'i
[OUTRO]
İlk tanıdığım o kız gibiydin...
Ama mühürledim ben bu sevdayı...
Mühürledim...
Kayıt Tarihi : 21.04.2026 19:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser, geçmişin gölgesinden kaçarken bugünün tesadüfüne yakalanan bir ozanın hikayesidir. Sahilde karşılaştığı yabancı bir kadının teklifi ve bakışları, ona yıllar önceki ilk aşkını anımsatır. Ancak Muharrem, yaşadığı acılardan dolayı kalbini mühürlemiştir. Yeni bir yangına girmektense, mühürlü yalnızlığını korumayı seçer. "Sen istemedin, ben istedim" diyen kadına karşı, "bir daha yanmayalım" diyerek set çeken yaralı bir ruhun feryadıdır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!