Mühürlü Kasvet Şiiri - Kasım Kobakçı

Keskin kılıçlı diktatör yakmış,
Yaralar suspus, sonsuza kalmış,
Boyun eğmeyen herkes sığınmış,
Titreyen kitleler bekler medet,
Suskun ağızlarda mühürlü kasvet.
*
Altından tahtında yazılmış ferman,
Merhamet dilemek boşuna zaman,
Ayaklanan başa getirir hüsran,
İradeyi kıran bir soğuk demir,
Zihninin içini korku kemirir.
*
Hükmüne karşı çıkarsa savaş,
Ezilir mazlumlar yavaş yavaş,
Duvarlar örülmüş, sert kara taş,
Ağıtlarla bulanmış ıssız göl,
Koca ülke olmuş bir kuru çöl.
*
Bir çizme ezip der daima dur,
İsyan edenin ensesine vur,
Çiğnenen halkta kalmamış gurur,
Kurulmuş her yana ölümcül tuzak,
Özgürlük dediğin ufuktan uzak.
*
Silinmiş mermerdeki derin iz,
Zincire vurulduk esiriz biz,
Saklanır hücrede karanlık giz,
Gösterilmiş hep siyah bir hudut,
Parçalanıp yok olmuş tüm umut.
*
Tunçtan yükseltilmiş devasa saray,
Haline acıyıp diyemez vay,
Geceleri doğmaz kızıla ay,
Çekilen bu azap ebedi yeter,
Dünkü acılardan bugünün beter.
*
İnançlar tükenmiş kalmamış din,
Sadece büyüyor intikam, kin,
Kazılmış çukurlar dipsiz derin,
Fikirlere serpilmiş kükürtlü toz,
Suratlar da donuk, sahtedir poz.
*
Kurulmuş düzen katıdır kat kat,
Meydana sürülmüş binlerce at,
İtaat et yahut kaşını çat,
Evlerde tutulsun bitmeyen yas,
Silahların üstünde kızıl pas.
*
Yıkılmaz sanılan o yüce dağ,
Kapanır üstüne karanlık çağ,
Koparılır kökten yeşeren bağ,
İniyor tepeden bir ağır zulüm,
Sonunda bekleyen sadece ölüm.