Mühürlü Kapılar Şiiri - Uğur Şemen

Değişmek istenen iklimlerde
eski bir rüzgâr eser içimizde;
yenilenmek, bir yüke dönüşür
ve biz, soyunamayız.

Uzanan o şefkatli ellerde
eski bir yara sızlar derinde;
sığınmak, bir borca dönüşür
ve biz, yaslanamayız.

Sözlerin bittiği o eşiklerde
ağır bir mühür vurulur dilimize;
haykırmak, bir yangına dönüşür
ve biz, susamayız.

Hepsi aynı prangadan beslenir:
geçmişin gölgesi.
O gölge ki,
insanı kendi yarınından eden
en sessiz tutsaktır.