Müebbet Şiiri - Evren Elvin Köseoğlu

Müebbet yedim,
Tutuklu kaldım,
Gardiyan oldum kendime.

Demir kapılar senden ağırmış,
Adını susturamadım içimde.
Ne af çıktı bu sevdaya,
Ne de tahliye kalbime.

Sensiz geçen her gün,
Her saat, her dakika,
Her gece bir ömür sayıldı bana.
Suçum seni sevmekmiş.
Cezam sensiz yaşamak.
Öyle söylediler.

Yüzüne hasret geçen her gün,
Ömrümden sessizce aldı.
Gözlerin mahkeme oldu,
Hükmümü tek bakışla yazdı

Ne af dileyecek bir kapı kaldı,
Ne de yüzüme gülen tek bir sabah.
Seni düşündükçe ,
Allah şahidim eksildim.

Suçum seni sevmek.
Cezam sensiz yaşamak.
İnfazım her nefes alışımda,
Çekeceğim acı.

Bir gün gelir de dönersen,
Zincirler çözülür içimde.
Cezam biter.
Seni sevmekle suçlayamazlar.
Acım biter.

Ama dönmezsen,
Ben hâlâ mahkum kalacam gözlerine.
Ömür boyu müebbet.
Ömür boyu gardiyan olucam tek odalı
Hücremde.