Mine Yılmaz Sevinç Şiirleri - Şair Mine ...

Bir Pazar'a sığdıramadın ya beni ona yanarım,
Yanımda oturup pencereden dışarıyı gözlüyor ya Pamuk,
Yumağıyla bile oynamıyor ya,
Öyle boş boş bakıyor oda benim gibi.
İşte sen yoksun ya bende öyleyim,
Öyle ne yapacağımı bilmez halde,

Üç beş satır yazıda şiir aramaktı yaşamımda seni sevmek
Ve noktası yoktu yazının...

Mine Yılmaz Sevinç
05.Ekim.2022
08:45

Şiir gibi kadınlar nereye gittiler,
Ben mi yanlış durakta beklemişim?
Şiir gibi seven,
Şiir gibi özleyen,
Özleten kadın nerede?
Adresi yok mu?

Işıksız diyarlarda kalmış,
Bir çocuğun elinden tutmuş gibiyim.
Babasız, yarı umutları griye kesmiş bir çocuk.

Şimdi örselenmiş hayalleri koynunda.
Sokak sokak cebinden düşürdüğü,

Gözlerini buğulandırdığımı bilmiyordum,
Şiirler bunun için değildi...
Yok,
Sadece buğulanmasın,
Sevmesi lazımdı,
Şiirler sevmen içindi,

Şiir olmak istersin
Oysa ben bir mısra olamamışım daha,
Bir harf oynatamamışım kimsede.
Kağıt bir yerde,
Kalem bir yerde,
Harf bir yerde.

Az daha alnının çatından vuruyordum yalnızlığı,
Sen şiir olup gitmeseydin şayet.
Sanırım bu düğüm çözülür bir yerlerde
ben görür müyüm ki?
Büyüsü bozulur bütün saklı gerçeklerin,
Önemi kalır mı,

Her şiir biraz seni getiriyor yalnızlığıma,
Belki de bu yüzden iki satır arasında yaşıyordum çoktandır,
Kaç şiir ötedeydi bir gülüş,
Ya da boynundan çalınmış bir hayat öpücüğü?
Bilmiyorum biliyor musun?
Sensiz şiirler de gelmiyor yanıma,

Dediler ki; hangi şiirin bilmem hangi sokağına kaçmışım güya,
Şiir şiir geziyormuşum,
tövbe eve uğradığım yokmuş.
Ben diyenlerin yalancısıyım.
Beni görenler haber versin bir şiirde.

Ah benim kendi halindeliklerim, yere yurda sığmam,
Şiir şiir gitme vakti...

Yollara mısra kırıntıları döke döke gidiyorum,
Şu kırıntı işini bıraktığımda biliyorum aslında
Gökyüzü benim olacak...