Mine Yılmaz Sevinç Şiirleri - Şair Mine ...

Ağlama çocuk,
Ağlama kurban olduğum.
Gözünden akan her damla yaş,
Paramparça eder sinemi.
Sen ağlamazsan
Düzelecek herşey.

Bi silkelesen kalbini,
Bana ait kaç nabız, kaç kalp atışı dökülürde,
Neyse...

Mine Yılmaz Sevinç
29 Nisan 2025

Ağaçların arasından çık gel bir gün,
Kucaklaşalım,
Yanım yanında olsun,
Küçük sincaplar gibi bir kovuğumuz olsun,
Az birazcık rüzgar,
Arada bir iki damla yağmur,

Islanmayı kafaya koymuşsun sen deli yüreğim,
Ya bir çeşmenin altına dayayıp başını,
Ya da bir yağmurda sırılsıklam.
Belki bir havuzda.
Belki sokakta çimleri sulayan fıskıyeden fışkıran sularla.
Hayır sana okyanus yakışır gönül.

Çimento sıvadık ya düşlerimize.
İrisin aralığından,
Bakmaya kıyamazdık oysa,
Ne gökyüzünün mavisine,
Ne ağacın yeşiline.

Bir gün evet bir gün,
Güneş şu tepenin arkasından doğarken,
Ben denizde ki bütün yakamozların tek tek elinden tutmuş olacağım.
Kırlarda koşacağım,
Kendimi bırakacağım bir küçük yemyeşil tepeden,
Yuvarlanacağım bildiğin,

Gezmekten soğudum,
Film izlemekten soğudum,
Oturup iki lafın belini kırmaktan,
Çaydan bile soğudum,
Yorgunum...

Bir ömür bir söğüt ağacıymış aslında,
Akıntı nereye sen oraya,
Aksan yetişemezsin,
Tutunsan durmaz köklerin...
Süzülüp kalırsın olduğun yerde bazen,
Ne bir adım öne,

Bir sokak göreceksin solda,
Korkma dal içine,
Biraz şiir kokacak,
Biraz alaturka,
Arasıra alafranga sözcükler geçebilir aradan,
Akasya çiçekleri biraz başına değecek yürürken,

Bugün yırtık ayakkabı ve çıplak ayaklarla parmaklarımın ucu dışarı fırlamış bir haldeyim,
atletimin askısının biri düşmüş, kollarım
meydanda ki fıskiyenin altında oynamaktan ıslanmış bir halde yürüyorum
Sokak ortasında.
Az çamur bulaşmış kolumla yüzümü sıvazlıyorum.
Yürüyorum parke taşlarıyla sek sek oynar gibiyim.