Mine Yılmaz Sevinç Şiirleri - Şair Mine ...

Sevgi otobüsü hangi durakta duracağını sormaz.
Başına buyruktur mübarek.
Söz geçmez.
Ki mutlaka otostop çekilmiştir, ölüyorum denmiştir, yağmur çamurda kaldım denmiştir,
Bahaneler bitmemiştir.
Olsun, bahanesiz hiçbir şey olmaz.

Ne vakit düşünsem şu hayatı,
İçim de hangi dala konacağını
Şaşıran kuşlar beliriyor.
Öylece kalıyorum ,
Yarı buruk, yarı sevmeye aç.
Şu ten ne acılar sezdi,

Neyini sevdim diye düşünüyorum,
Neyini sevdim senin?
Gavurun kızı desene,
Neyine vuruldum ben senin?

Kara kaş herkeste var,

Bilemiyorum belki insan sevmeyi,
Böyle aşık gibi sevmeyi bilemiyorum,
Ben insanları sevmeyi beceremiyorum sanırım.
Beceriksizim bir o kadar liyakatsiz.
Ben o yüzden
Biraz kuşları,

Bir şarkı,
Bir şiir,
Bir kitap.
İçimize yağan bu yağmur,
Çiçek açan bu dal,
Bir küçük tebessüm,

Bir insana
Kırılmak için bile sevmek gerek,
Ne garip değil mi?

Mine Yılmaz Sevinç
02 Ocak 2025

Bir sevmek istiyorum seni,
Öyle böyle değil,
Çocukça,
Masumca,
Bir o kadar da arzulu
Ve bir o kadar da kadın gibi.

Bilemiyorum belki insan sevmeyi,
Böyle aşık gibi sevmeyi bilemiyorum,
Ben insanları sevmeyi beceremiyorum sanırım.
Beceriksizim bir o kadar liyakatsiz.
Ben o yüzden
Biraz kuşları,

Artık yeni bir yön çizmeliyim dedi kendi kendine kaptan,
Gemi okyanustan çıkmayacak,
Karayı görmeyecek.
Yeni bir yol,
Yeni ufuklar.
Bağırdı "Seyir defterini getirin!" diyerek

Ne sığar ki kalbe diyenlerden misin?
Kim sığar ki,
Kaç kişi sığar
Diyenlerden misin?

Yoksa küçücük kalbine,